Jen's Misadventures

A Prayer for OFW's

2011-02-24T10:49:00.005+04:00

Dear God,

I am indeed very thankful that you had given me abundant blessings all throughout my life. I am very blessed - starting from my family, the work that I have right now, the colleagues that I have, my relationship with my bf, my SFC family to the struggles everyday that you allow me to take part of. Thank you also for all the talents, and the time to share it to others. As for now God, I pray for my dear OFW brothers and sisters who are working abroad for their families. We know God that you will always take good care of them despite the war, the calamities and the destructions that is happening right now in the world. You are indeed a powerful God and I know that you will never ever neglect us, and you will never ever let any harm to come upon us.

Lord May you give our fellow OFW's the strength, the hope, and the deeper faith in you. May you touch their hearts and allow them to pray before you and to use this situation to come closer to you. May you protect their families as well from all the agonies that they may be feeling right now. May you cast away all the doubts in their hearts and replace it with your overflowing love and protection.

Lord, we entrust to you everything and we will always believe that you are bigger than any storm that will pass through this current called LIFE.

Amen :)

Pass-er-by

2010-10-05T14:05:00.004+04:00

pas·ser·by, ~A person who passes by, especially casually or by chance.

PASSERBY..

Napadaan.

Ganyan ka. Parang Isang ale o mama na napadaan. Napadaan sa harap ng bintana ng bahay namin. Walang intensyon na tumigil ng matagalan. Walang intensyong na mabuhay sa lugar na aking ginagalawan ng matagalan. Parang lamok sa stagnant water. Parang bubuyog sa pukyutan. Hindi permanenteng nakatengga, hindi permanenteng makikisalamuha. Parang langgam na nakapilang masinop na naghahakot ng asukal mula sa aming jar.

Parang ikaw.

Parang ikaw na nag-take ng alternate route at aking nakabanggaan. Nagkakilanlan,~~naglandian~~ . Pero hindi niloob ni Papa God na magkatuluyan.

Dahil...

ikaw ay isa lamang PASSERBY :)

"Yung" dati

2010-09-30T14:18:00.002+04:00

Naalala ko bigla yung isang phrase na lagi kong sinasabi pag may nakakalimutan ako na gusto kong maalala. Lagi kong sinasabing "Yung dati".

"Naaalala mo ba yung pinag-uusapan natin - yung tungkol sa ano, oo yun ngang ano, "yung dati".

"Nakita mo ba yung kaklase natin dati? Oo nga, kita mo naman, ngayon parang ang tindi ng pinagdaanan nyang transformation - pati bf nya hindi kagaya "yung dati".

*buntung-hininga*

Isipin mo nga naman, sa kagaya kong madaming iniisip ~~(na hindi naman dapat iniisip) ,~~

napakadaming bagay na basta-basta na lang dumadaan na hindi ko namamalayan. Kadalasan, nalalaman ko na lang pag nagpaalam na, o kaya naman eh pag may naghahanap.

Sa mga panahon na nanahimik tong pahina ko, nabuhay ako sa kasalukuyan. Masaya, malungkot, nakakatawa, nakakaiyak ang mga pangyayari. May pikunan, may mga tawanan at iyakan, may kantyawan, alaskahan, patalinuhan, senti-han - at madami pang iba. Ang sayang mabuhay sa kasalukuyan, maging saksi sa mga bagay na nagaganap. Maging tulay ng alaala ng ibang tao.

Pero ngayon....gusto ko na lang balikan...."YUNG DATI"

Beesy

2010-09-29T08:00:00.004+04:00

*Walang substance tong post na tohhhhhhhhhhh!!!!!!

Minsan pinangarap kong maging busy. At hindi ako nakuntento, ipinagdasal ko pa yun. Wish granted naman ako. Dumating ang panahon na halos idlip na lang ang naitutulog ko sa kadahilanang tinawag ang inyong lingkod sa serbisyo publiko. Pero, akala ko pag busy na ko, makakalimutan ko nang magdemand.

Mali pala ko.

Dahil, mas naging demanding ako nung naging busy ako. Mas naghanap ako ng oras, ng panahon, ng tawag, ng text, at ng kung anu-anong kabulastugan - mula sa inyong lingkod

(nararamdaman ko kung sinukaman na nagbabasa ng blog ko na dahan-dahan mo nang tinatapat yung mouse pointer mo sa "x" button..hahahah)

*Pasensya na sa makakabasa nito, medjo wala lang sa mood :))

you and Me

2010-09-28T13:02:00.003+04:00

I thought everything is over

Indeed I've closed the door and hover

I thought its ok forever

But now, things took its turn around the corner.

I was so happy receiving the attention that you are giving to me

I was so relieved, knowing that someone like you cares for me.

I was so happy to spend time with you

I was lucky ----- to somehow have you.

Yet, I have dreamed of having you in my life

I have dreamed of you being mine.

I have dreamed of you calling me yours.

But now, I know......

You and Me - just won't happen at all.....

Kamusta ka?

2010-09-26T10:29:00.002+04:00

Kamusta ka?

Ako, ok lang. Eto, ayus na ayus pa din kahit parang hindi. Na-empacho na ko sa kape-kape-kape. Minsan winiwish ko na sana kasing mahal ng kape dito ang kape sa Pilipinas (magkasing presyo lang pala, pero parang barya lang kung dito mo sya bibilhin, magbasa ka ng dyaryo kung bakit), para hindi na ko maengganyong mag-kape. Kaya lang, anjan sya palagi para tuksuhin ako. Ayan tuloy, parang napakatensyonableng tao ko na.

Pasensya ka na, hindi na kita naaasikaso. Pero maniwala ka, marami pa din akong plano para sayo. Kagaya ng pagme make over sayo, paga-update sayo araw-araw (kagaya ng dati) at ang pag-babantay sayo bawat minuto ng bawat araw. Kaya lang sa ngayon, mangangako muna ako. Abala pa kase ako sa buhay buhay ko. Abala pa ko sa pakikielam sa buhay ng ibang tao ^^, Pagbabasa at panunuod ng kung anu-ano, at inaasikaso ko din ang pers lab ko ♥♥♥ ang pag-awit.

O sige, hindi na muna kita gagambalain. Hayaan mo't darating din ang araw na babalik at magpofocus akong muli sayo. Pero sa ngayon, iiwan muna kita ng pansamantala...

Hanggang sa muli,

Jen

HOW TO LOSE YOUR GF in ten ways

2010-08-08T08:04:00.004+04:00

1. Wag sagutin ang tawag ni babae pag may tampuhan kayo. Tama lang yan, tatampo-tampo sya, tapos tatawagan ka? weird diba? :)) Let her suffer, bukas makalawa, susuyuin ka din nyan. *Sabay upo sa sofa at nagbasa ng comics*

2. Kalimutan ang mahahalagang numero sa kalendaryo. Dati-rati, fanatic ka ng monthsary nyo, naghihintay ka pa ng 12am para bumati sa kanya. Kung anu-anong kemedu pa yung ginagawa mo para lang magpa-pogi points. Pero nakakasawa diba? Kaya go, wag na lang...matulog ka na lang. waste of time lang ^^,

3. Wag masyadong makipag-communicate . Kung mahal ka nya talaga, kahit hindi mo sya kausapin ng maayos ng ten years, (or more) - mahal ka pa din nya. Basta wag mo lang kakalimutan ang magic line na "pasensya ka na kung wala akong time sayo..".*Insert here the never-ending dahilan-essssss* . Wag din kalimutang magparamdam ng awa twing sasabihin ito sa kanya.

4. Makipagkita lang kapag kinakailangan. Be practical. Panahon ng crisis ngayon, at hindi na uso ang date. Hindi naman nagbabago ang ichura ng tao sa loob ng ilang linggo lang. Kaya wag masyadong fanatic ng GF nyo, bigyan mo ng time ang sarili mo para magrelax, walang nagging, walang kaartehan, at walang kung anu-anong kadramahan na hatid ng babae. ^^,

5. Matulog ng maaga. Be health conscious, wag isacrifice ang sarili mong kalusugan ng dahil lang sa pag-aantay ng ten years para makausap si babae. Gagawa naman yan ng paraan para makausap ka pag hindi ka nya mahagilap sa kung anumang communication na meron kayo eh. Kaya chill, hayaan mo sya. Titigil din yan sa paghahanap sayo, lalu na pag tulog ka na. :)

6. Pag kasama mo sya, maging aware sa nangyayari sa paligid. Wag hayaang i-overcome ni babae ang time na allotted sa kanya. Pag na-set mo na kung gaano kahaba lang ang oras na ilalagi mo na kasama mo sya, wag kang tanga at magdagdag pa ng kahit na konting minuto o segundo. TIME is gold - di lang dapat sa kanya mauubos yun.

7. Maging busy . Trabahuin ang lahat ng pwedeng trabahuin. Ubusin mo yung 24 hours mo sa trabaho. Pag tinawagan ka nya, sabihin mong BUSY ka kaya hindi mo nasagot nung tumatawag sya earlier. Sagutin ng mga walang kwentang sagot para magsawa syang makipagkwentuhan sayo. Anyways, may goal ka diba? FOCUS ka lang dapat dun.

8. Maging boring kausap. *Insert one liner replies sa mga tanong ni babae* Kapag pakiramdam mong pinapatamaan ka nya sa mga statement nya, magmaang-maangan na natanggap mo yung reply nya. Pag personal mo syang kausap, magkunwaring walang narinig at magkunwaring hindi mo sya kasama. ^^,

9. Humingi ng isang libong SORRY. Maniwala ka, effective na pang-turn off sa babae yan.

10. Gawin ang lahat ng pointer sa itaas ng sunud-sunod na araw. Malas mo lang pag ayaw ka nya talaga pakawalan. Kase kahit anung gawin mo, iintindihin ka pa din nya...Hahahaha....

My heart wants to...

2010-06-27T14:37:00.002+04:00

My heart wants to write
My head wants to read
My hand wants to draw
My spirit wants to sing.

Humigit-kumulang xx na din ang drafts ko. At natawa ko nung binuksan ko ng isa isa ang bawat isang draft na nagawa ko. Hmmm walang kwenta lahat. (sabagay, kelan ba naman ako nag-isip ng may sense..^^,) ang dami kong drafts, pero nang balikan ko, wala na kong maidugtong!!!! What is thisssssss!!!!! :XD

Sabi ko nung isang araw, susulat ako tungkol sa lablablablablablablab. May nasulat ako, kaya lang...masyadong idealistic, hindi papasa sa panlasa ng mga tao sa paligid-ligid. Sabi ko nung isang linggo, susulat ako ng tungkol sa layp ~ kaya lang ako naman mismo, tinamad magkwento ng makabuluhan tungkol dun. Tumanaw ako sa east at nakakita ng inspirasyon. Hmmm...nasobrahan ako ng pagtanaw...at ayun, nakatulog ako :)

At napagtanto ko, madami akong gustong gawin, madami akong gustong pag-usapan, madami akong.....MADAMI..., pero ang oras ko ay kakaunti.

---Kaya update lang muna mga teh...^^,

To My Soon to be FOREVER

2010-04-25T14:06:00.004+04:00

Dear Mr. Right-for-me,

I hope that upon reading this mail of mine ~ I'm still single and unattached to anyone else. I long to meet you and exchange stories with you. I've been looking forward for "the day" to come. For quite some time, I've been thinking of things about you.

How will I meet you? If I'll meet you, how will I speak with you? Will I instantly know that you're the one for me? Or will it take ages before it came to my senses?

Are we going to be friends first before we will fall for each other? Or will it be a "Instant" attraction?

Are you far from me? Or are you just sitting just across the corner of this room? Staring at me and thinking if I will, someday, look your way?

When are you going to come my way? Are you going to be delivered right at my doorstep? Will I bump to you while I'm walking on the street? Or I have known you all along?

Please don't make things worse for me, Mr. Right-for-me. Save me from this misery, save me from the emptiness, and the loneliness that I am feeling right now.

Waiting for you,

The Damsel In Distress

*Random thoughts I've written during the SFC Retreat (SW1)*

Pag-alis

2010-04-05T13:18:00.003+04:00

You came along, unexpectedly
I was doing fine in my little world
Baby please don't get me wrong
Coz i'm not complaining
But you see, you got my mind spinning.....

Why can't it be,
Why can't it be the two of us
Why can't we be lovers, only FRIENDS
you came along at the WRONG place at the WRONG TIME.
Or was it me...(-_-)

Isang araw, may makikilala tayong babago sa buhay natin. Babago ng mga pananaw mo sa buhay, aalisin ang mga lungkot sa buhay mo, ilalapit ka sa mga bagay na matagal mo nang gustong gawin, ipapakilala sayo ang tunay na kulay ng buhay - makulay na parang sinabawang gulay. :P Eh ooopsssss *spoiler*

Paano kung dumating sya ng hindi mo inaasahan? Pag dumating sya ng meron nang taong kasalukuyang bumabago sa ikot ng buhay mo?

...mga late comer nga naman. Tsktsk. Problema kase, pwede naman magtaxi, nag-bike pa, ayan tuloy. Pwede namang sabihin - pero, dinadaan pa sa mga kung anu-anong pasakalye. Nakakainis, nakakabitin, tipong nauuhaw ka at iinumin mo na lang yung tubig, may mabibilaukan pa tapos kailangan mong ibigay yun sa iba.

*bitter*

At syempre, dadating at dadating sa punto na kailangan mong magdesisyon, TO BE or Not TO BE. In my case, Not to BE.

Khalas, finished na Baba. Napapagod na kong makipag-taguang pong at makipaglaro ng patintero sayo. I'll rest my case, baka nga gutom lang toh, baka nga banlag ka lang, baka nga magaling ka lang magpalipad- hangin. And worst, ako pa yung na-pollute ng hangin na inilabas mo.

So long and gudnight....(-_-)

22days | 528 hours | 31,680 seconds

2010-03-20T12:54:00.003+04:00

I've been counting the days
since I've last seen your face.
I've been hoping and praying,
wishing - one day you'll come back.

As emptiness set in
And as the tears fell down
I wish that you were here
to hug me tight and wipe my tears out.

LDR

2010-03-16T13:22:00.003+04:00

"So near, yet so far....."

May tanong ako sayo.
Kaya mo bang magmahal ng taong bihira mo lang makita? Ng taong hindi mo pa nakikita? O ng taong hindi mo nakikita *scary*

Ayon sa SWS serbey, mga 20% lang ang tumatagal na Long Distance Relationship. Sabi ng nanay at tatay ko ~ Bagay saken yung ganitong istilo ng relasyon dahil:

Bihira mo nakikita, hindi mo aawayin. (Aawayin mo pa ba yung tao, kung hindi mo nga nakikita?)
Mas magiging matured ka sa mga bagay bagay. Kase matututo kang magtiwala, manalig kay BF/GF. (Manalig talaga ang word! amf!)
Matututo kang mang-uto, este maging sweet sa isip, sa salita, at sa gawa.!
Maiiwasan ang pagiging matampuhin. (Paano ka nga naman magtatampo kung hindi mo nakikita yung pagtatampuhan mo?)
Magiging mapagbigay ako.....sa ORAS. Time management ika nga nila.

Tawagan sa telepono (yung iba nga wala pang tawag *ninja*), Text-text (ilabyu, yulabme,welabichader drama churchur...amishu umissmetoo), Chat chat (salamat sa emoticon at naeexpress namin ang aming supressed feelings!) At kung anu-ano pang kakesohan na pwedeng likhain ng bagong teknolohiya, kasama yang pinaniniwalaan nyong FEELINGS ang panghahawakan nyo para maging matatag ang inyong relationship.

Pero, kaya mo nga ba?

Hmmmmm....

Amag

2010-03-06T08:06:00.003+04:00

Ahmmm bakit nga ba amag? Ah eh ewan ko lang. Pwede ko naman lagyan ng taytel na ALIKABOK o kaya naman ANAY, o kaya naman eh sapot. *thinking*

Inisip mo na ba minsan pano kung sa past life mo eh isa kang AMAG in english, YEAST. Kruwel din kaya ang buhay mo? Pano ka makakapag-emote kung isa kang AMAG? Hmmmm pano ka maiinlab kung isa kang AMAG? Paano at paano ka mabubuhay ng NORMAL kung isa kang AMAG? Tsktsk....(Walang pinupuntahan ang mga sinasabi ko tungkol sa AMAG).

Ihalintulad natin sa tinapay na tinubuan ng AMAG. Ang tinapay, pag bagong luto, pinag-aagawan ng mga konsyumer (Talking about economics ako ngayon :P). Ang tinapay pag popular, mabili, ika nga nila eh BEST-SELLER. Pero pano kung ang tinapay na tinda eh biglaan mong makitaan ng AMAG? Bibilhin mo pa ba? Papansinin mo pa ba? Kakainin mo pa ba?

Parang sa tao lang. Pag nakita nating hindi kaaya-aya ang ichura. (Umamin ka dahil madaming mga taong ganito, pwedeng ako, pwedeng IKAW, oo ikaw nga, pwedeng sila, pwedeng tayo). Pag hindi gaanong pumapasa sa ating standards ang pag-uugali, DEADMA na tayo. Kibit-balikat mo syang tatalikuran at nebah ebah mo nang papansinin. Hmm may times na papansinin mo, pero kaswal lang. Kumbaga sa iskul, papansinin mo lang sya pag hihingi ka ng papel (Sila kase yung madalas ready sa mga skul supplies na kailangan sa skul). Papansinin mo lang pag hinihingi ng pagkakataon, pag kailangan mo ang tulong nya, aminin mo man o hindi, likas na MATALINO at GIFTED ang mga kagaya nila. *headspin*

Bagay na hindi makatarungan....

...At hindi ko nabigyan ng justice ang topic kong AMAG...*tears*

My Workstation

2010-01-28T08:12:00.002+04:00

Sa kadahilanang masyado akong authistic, ay nabuo ang ideya ng pagtatag nitong bagay na ito mula sa pahina ni Pareng CM. Nabigla na lang ako ng bigla nyang ianunsyo sa aking SM ~~shoutmix~~ na ako eh naka-tag na sa bagay na ito. As much as possible, ayuko sanang ipakita ang lamesa ko, ~~kase baka icompare nyo sa lamesa ni Pong~~ eh anung laban ko dun, wala naman akong stapler na PINK. Hahahahahah....

So Welcome aboard!!!!!!!

UNANG BAHAGI (Right side of the table)
Ito ay naglalaman ng :

☺Telepono (na patakas na ginagamit pangtawag sa kung saan saan pag wala si boi B), may skatsteyp din sya dahil lagi ko syang naihuhulog dala ng tensyon ko sa pakikipag-usap sa kliyente...Ahmm kelan kaya papalitan yan ng kuripot kong boss? hahahahah
☺Mouse
☺Monitor...Ooops sipag ko nho, kita nyo kung anong inaasikaso ko sa oras ng trabaho...hahahah..
☺ Pen holder (pero puro basura laman nyan, yung mga ginagamit kong lapis, ballpen, eraser, at highlighter eh nasa keyboard ^_^)
☺ Courier receipt (eh nung kinuhaan ko kase eto eh kakatapos ko lang mag-asikaso ng shipment)
☺ lab letter galing kay boss, utos nya para gumawa ng quotation, pending muna, picture picture eh ^_^
☺ cup...oh eh malamang inuman ng nauuhaw na si ako..ahahah
☺ puncher na puti (off limits ang PINK dito sa lamesa ko!!)
☺ office key (para anytime na maburyo ako sa trabaho, takas mode ako...joke)

Hindi kasya ang mga kagamitan ko sa isang kuhaan lang eh...kaya dadako naman tayo sa pangalawang parte ng lamesa. Ang:

LEFT SIDE, na naglalaman ng:

☺Stapler na itim (uulitin ko, walang pink dito!)
☺Lumang kalender, kase wala pang issue ng 2010! Anuberr, February na sa isang araw! hahaha...
☺Company stamp- pantatak sa makukulit na invoice, PO at kung anu-ano pang chuvachenes chenelar...
☺ ang armas --CALCULATOR
☺Telex transfer receipt
☺mga outgoing quotations
☺Mga pending invoices --(ten years nang nag-aantay ng pirma! Heller, pipirma na lang tinatamad pa!)
☺ Iba't ibang uri ng stamp
☺ Delivery note book (ewan ko kung para saan yan, Joke)
☺ Diary (hanapin nyo sya, natakpan na ng mga papel..hahaha)..kung saan isinusulat ko ang mga bagay na madali kong makalimutan. Kagaya ng: Mga bagay na ginawa ngayong araw na toh, mga bagay na gagawin bukas, mga bagay na gagawin sa isang taon, sa isang bwan at sa isang isang isang bukas!)

Ayan, nakaraos din. At para makaganti, nais kong ibahagi ang tag na ito kay Azel, at kay Deth.

Lab lettur

2010-01-26T08:33:00.004+04:00

Dear Pong,

How is you? Me is fine. And you? I'm fine thank you. Kagabi lang naisipan kong mag-request sayo ng alamuna. Pero mahina ata ang powers ko sayo kaya ayaw mong gumawa ng alamuna. Hahahah. Tseeeeeeeee...

Wag madumi ang mga utak nyo, lab letter lang yung nirerequest ko *eyeroll*

Malayo na din yung narating ng relationship natin. Sa loob ng pitong bwan. Marami nang awayan, tampuhan, basagan ng trip, mga date na hindi natuloy, mga pasyal na walang napala, pikunan ~~pikon ka kase.hahahah~~, mga cake na isang linggo bago naubos, mga kwentuhang walang kwenta, mga tanung tanong na walang matinong sagot, mga chismisan, mga pustahan, mga patakas na tawag sa opisina, mga kulitan, walangyaan, mga pikchuran, mga dc-han, mga mantsarihan ^_^, mga trip trip, laftrip, fudtrip, sadtrip at marami pang ibaaaaaaaaaa....Nakakatuwa lang na kahit na ganito ako, ganyan ka pa din saken. Na walang nagbabago as the days go by...............fly by..............^_^ Na kahit na anong intriga ang umikot sa pagitan nating dalawa nung mga nakaraang araw, nanatili kang matatag at hinarap ang kontrobersiya ng walang kemedu at churvaloo. Nawa'y mas maging matatag pa ang ating bolahan sa mga darating na panahon, kahit na madalang yung mga panahon na magkasama tayo, Kahit na minsanan lang din tayo mag-usap ng seryoso.

Hanggang dito na lang muna, magpe-facebook pa ko...Nyahahahah..Me lab yu :)

Jen

Remote ME....

2010-01-23T08:32:00.003+04:00

Sanay akong mamuhay ng mag-isa. Ng magdesisyon mag-isa, at gumawa ng mga bagay na nakasanayan kong gawin ng mag-isa lang. Naging kuntento ako sa mga bagay na nasa paligid ko , kahit na madaming kakulangan sa buhay ko sa mga oras na ito. Naging masaya ako sa kabila ng mga agam-agam na nakapaloob sa puso ko sa mga oras na ito. Pero pinipili kong manahimik at pikit-matang harapin ang bawat araw ng may pag-asa sa aking puso.

Hanggang sa dumating ka.

Aminado akong natatakot ako sa tuwing binibisita mo ako. Sa tuwing dumadaan ka paminsan-minsan at kumakaway sa buhay ko. Lahat ng routine ko eh binabago mo. Sabi ko nga, para kang si HITLER kung makautos saken. Porke ba uto-uto ako eh ganyan mo na ko kung ituring? Matanda na ko kung tutuusin para diktahan ng mga bagay na kailangan kong gawin sa araw-araw. Pero pinagbibigyan kita dahil alam kong masaya ka pag nakikita mong sinusunod kita. Kahit alam kong palpak at wala sa hulog ang mga bagay na idinidikta mo, pinagbibigyan kita.

Hanggang sa mapuno ako.

Pinili kong umiwas, magpalipas ng oras kapiling ng mga kaibigan ko, ng mga taong hindi ako kailanman diniktahan o pinangunahan sa mga desisyon ko. Pansamantala kong tinanggal ang baterya ng remote na hawak mo. Pagod na kong sumunod. Hayaan mo naman akong mabuhay at kumilos ng para sa sarili ko. Nakakasawa na ang mga pagtatalo natin, hayaan mo muna akong umiwas, at hanapin ang DAPAT para sa sarili ko.

The Best Version of you

2010-01-19T11:32:00.003+04:00

The Best Version of You
by: Mariel G. Calalo

Manila International Airport, 2:00 am. It’s been two years since she had last seen the Manila International Airport. Not much has changed. Her last memory of this airport was when Miguel dropped her off. She was on her way to New York to pursue a career in Wall Street.

"Promise me something will you? Please don’t get married until I come back?" She jokingly told him as she lifted up her backpack.

"LOL. Very funny. Ikaw ang mag-promise. Promise me you won’t run off with some nerdy economist in the next two years."

"Let’s see, shall we. Bye, Miguel. I’ll call you as soon I get to New York."

That was her last memory in this place. The warm Manila air made her feel a bit restless and yet she feels excited. This is the first time in two years she’ll be seeing Miguel again. She was thoughtfully going through the immigration counters, thinking of how much she missed seeing Miguel. How different would he be now? Sure he sends her regular weekly e-mails and pictures but being the busy person that she had always been, she didn’t get the time to chat with him and buy a webcam.

She’s finally out. "Where is Miguel?" She wondered. "Ah there!" she exclaimed when she saw the silver gray Nissan Patrol parked near the exit. TGW926. Yup, that’s Miguel alright. Her heart was leaping ahead of her as the driver got off.

"Hey! I missed you!" He said, as he hugged her.

"I missed you too. So much." She said, as she hugged him back. It was warm. It felt good to be back. It felt great to feel his hug.

"Let me get those." He said pointing at her luggage. "Then we’ll have more time for hugging and chika."

"Okay."

Edsa, 4:30 am. Miguel’s cellphone rings. Mama, the name flashes on the screen.

"You should really get that."

"No, you should get that. She’s been waiting for you. She insists that we go straight to her after I pick you up from the airport. She also insists that you spend tomorrow with her." Miguel was talking about her mother. Miguel was an only child and his mother wanted a daughter. She would often tell Bea that since she doesn’t have a mom anymore, she should let Tita Doris be her second mom. She loved Bea as if she were her own daughter.

"Hello? Yes, Tita. How are you na po?... ah opo. Miguel already told me. Sige po. Okay po. I’ll see you later." She turns off the phone and looks out the window. The phone rings again, this time the name "Sugar" flashes on the screen. Hmmm, "Sugar." He was quick. He got a hold of the phone and answered it. "Hello. Yeah. Pauwi na. I’m with her na. Yeah. Tomorrow, I will. Promise. We’ll see you tomorrow."

We? Is that supposed to mean me and him? See Sugar? Who is Sugar, anyway? "Who was that?" she couldn’t keep herself from asking. "Sugar ha?"

"I’ll introduce her tomorrow. Uwi muna tayo sa bahay. By the way, kamusta na si Edward?"
"Edward?"

"Oo, si Edward, naalala mo yung boyfriend na iniwan mo sa New York? Anong klase ka ba namang girlfriend? Kaya hindi kita niligawan eh. Baka makalimutan mo rin ako."

"Ah si Edward. Hayun. Nasa New York." Miguel has met Edward when he came to New York to give Bea a surprise visit. He seems a nice guy. Not the geeky economist Miguel pictured Bea would end up with. He is actually a cool guy and loves Bea a lot.

"He called me up, a week ago, asking a lot of things about you. Parang may balak ata…"

"Balak na?"

"Tell me, did he propose to you? He sounded like he was going to propose to you kasi."

"Ah look, here we are at Tita Doris."

At Tita Doris’, 4:45 am. A pleasantly plump woman enters the living room. She was in her mid-fifties, a familiar warm smile and two open arms. She welcomed Bea, gave her a big hug and kissed her on the cheek. "Hay anak, kamusta ka na? Na-miss na kita. Pinakain ka ba nito si Miguel?"

"Opo, Tita." She looked around. Not much has changed in this house. She remembers spending her college days in this house. She remembers sinking into Tita Doris’ arms when her mom died. She remembers only good things about this woman. She can’t remember a time when she had been unkind to her and yes, she loves her like her own mother.

"Iha, sabihan mo nga yang si Miguel. Sabihin mo ‘wag padalos-dalos magdesisyon."

"Po?"

"Mama naman. Let Bea rest. I’ll tell her everything tomorrow." Miguel interrupted his mother before she can spill the beans.

"Ha? What was that all about?" Bea was curious.

"Bukas na lang."

"Okay. Tita, if it’s okay I’ll go rest now." She hugged her, and proceeded to climb the stairs. Miguel followed her carrying her luggage.

"Alam mo I missed this house. Uy sino ba si Sugar? Tsaka bakit parang worried nanay mo sa iyo?"

"Bukas na. Sugar is having lunch here."

"Hmmm, intriguing, pero sige. Bukas na." They were both standing as the door to the guest room. "Alam mo, it’s really good to be back in this house. I’ll see you tomorrow."

Tita Doris’ 10:00 am. She woke up, sunlight flooding her bedroom. She was able to rest. She got up, arranged the bed sheets and took a nice, cold shower. Minutes later, she was down at the garden having brunch with Tita Doris.

"Hi! Tita. Where is Miguel?"

"Sinundo si Sugar."

"Sino ba yang Sugar na yan? Nai-intriga na ako." "Iha, I’ll let Miguel tell you who Sugar is. Promise me something, though. Whatever happens you’ll always be my daughter, Bea?"

She felt scared. Why was Tita Doris suddenly serious? "Opo naman."

"Anyway, iha. I heard from Miguel your boyfriend sounded like he was going to propose a week ago. Did he propose?"

Bea looked at her hands, bare of any engagement ring. She looked at Tita Doris and smiled. Before she could answer, Miguel showed up. With him is a woman she had not seen before. She was of medium frame, shoulder length hair and looked very feminine.

"Sugar, the sister I never had, Bea. Bea, Sugar, my fiancée`." It felt as if somebody had thrown cold water on her. His what? Blood rushed to her head. She blushed. Her cheeks felt very warm. She couldn’t swallow. Her heart beating a hundred beats per minute.

"Your what?" She looked at Miguel, blushing then suddenly white as with shock. "I’m sorry, Sugar but this is quite a surprise. Miguel has never mentioned you in any of his e-mails," she said as she looked at Sugar with a confused look. She looked at Tita Doris, she looked back as if she was consoling her.

"Yeah, I got engaged. I’m keeping my promise. I’m getting married on Saturday. O di ba you’re here so in essence I’ve kept my promise."

She managed to smile faintly. She hugged Miguel and congratulated him. She even managed to tell Sugar "You got a catch here, girl. Take good care of him or else I will snatch him under your nose." It sounded as if she was just joking, turning over a very important possession to it’s next owner. In the deepest recesses of her person, she knew she meant it.

"He told me a lot of nice things about you." Sugar said, smiling at her as if they had been friends for the longest time.

"I’m sure he has."

Lunch was served. All of Bea’s favorite Filipino dishes. She and Sugar spent time chatting the afternoon away, looking at Bea’s and Miguel’s college photos and yearbooks. She found out that Sugar likes most of the things she does. They both came from the same high school. As she tried to get to know Sugar better during their afternoon chat, she realized that not only was she perfect for Miguel, she also seemed like the best gal pal Bea could find. They talked about the wedding details, the dress, the ring, the shoes, the tiara. They like almost the same places, the same styles, the same shops. She told Sugar they should do shopping marathon together. Had it been another day, she would be telling herself that this is really a great opportunity to find someone who understands her shopping needs. Except that this is not one of those days… Except that this woman, this perfect, feminine girlfriend was Miguel’s fiancée`.

Bea’s phone rings. The name Boyfriend flashes.

"You should really get that" Sugar told Bea.

"Yeah, I guess I should. Hello? Yes? I’m good. I’m here at Miguel’s. Oh I have in front of me Sugar, Miguel’s fiancée`." The words almost got stuck in her throat, but she still managed to give Sugar a smile. "Listen, I’ll call you later. I have very good news for you."

Miguel sat down beside Bea. Sugar was looking at them and asked "So tell me? Was there never a time the two of you were more than Platonic?" Bea and Miguel looked at each other then looked at their own hands. Miguel’s gaze turned to Sugar. He answered "Of course not. Bea and I were never like that."

"As in?" Sugar inquired.

"LOL, oo naman. She was a handful. Too much to handle for me. I can’t keep up with her. She’s never stands still." Miguel looked at Bea and smiled, his eyes turning into slits as his dimples gloriously show.

"I guess that’s the way for you. But not for Edward." Bea replied, with a little hint of disappointment.

"Okay lang yun. Edward is tough enough." Miguel was still smiling.

"Wait, speaking of Edward. I need to call him."

Bea left the garden and went up to her room to call Edward. "Hello? Edward. Here goes. Yes. The answer is Yes.
The wedding went well. It was one of the most elegant weddings she had seen. Sugar had everything covered and she was a very beautiful, blushing bride.

"I, Miguel, take you, Sugar, as my friend and love, beside me and apart from me, in laughter and in tears, in conflict and tranquility, asking that you be no other than yourself, love what I know of you, trusting what I do not know yet, in all the ways that life may find us."

Bea felt a stab of pain hitting her heart. She slowly got up, walked away from the spectators. Tears streaming down her flushed cheeks.

**********

Bea is once again on her way to the airport. Miguel is driving for her, this time with a wedding ring on his left finger.

"Hay, here we go again. I’m driving you to the airport. Kailan na naman kaya tao magkikita?"

"Ewan ko. Tell me something," her tone all too serious. "What was it that you love about Sugar? How did you know she was the one?" Miguel just smiled. "Dali na ano? Malay mo I need to decide in a couple of days di ba?"

"You know what I love about her? The same things I loved about you before. The only difference is that she’s not as ambitious as you are. When you left for New York two years ago, I knew I don’t have a place in the life you’ve chosen. I don’t blame you for that. You’re good in your field and I thought to myself that it’s your right to move on without me. Moving away was a decision you made for yourself. I know this sounds silly and you might nag me about it but I found the better version of you in Sugar. She’s so much like you in so many ways but the only difference is she loves me more than you do."

She wanted to cry the tears she had kept as he witnessed him say his vows, but kept her composure. She just chuckled a laugh. How could he move on without her? Why was it easy for him and not for her? As she got off the car, she gave Miguel one last hug. This time she felt her heart heavy.

"I guess this is goodbye?" she told Miguel.

"Wait, I’m not letting you out until you answer my question. Did Edward propose?"

Bea showed Miguel her left hand. In it was a one carat diamond solitaire ring set in platinum. "Yes."

Miguel let out a sigh and congratulated her. As Miguel turned his gaze from the steering wheel to Bea’s face, he saw a single tear fall from her right eye and then she said, "If it gives any consolation. Edward was the best version of you that I can find in New York."

Ewan lang :)

2010-01-18T11:43:00.002+04:00

Dear Jen,

Happy New year sayo! Kamusta ka na? Matagal na din kitang hindi nakakausap. Wala ka na kasing oras para saken. Saan ka ba abala? Totoo bang abala ka? O nagpapanggap ka lang na abala? San mo ba inuubos ang oras mo ngayon? Sa facebook? Sa e-buddy? sa trabaho? Sa SFC? Kay Pong? Ang dami nang okasyon yung hindi mo naikukwento saken kung paano mo sinelebreyt. Ang dami mo na ding mga kaadikan sa buhay na hindi ibinabahagi saken.

Anyways, naapreciate ko naman kahit papano eh nililinisan mo ko ng agiw at minsan eh binibisita mo ko. Balita ko mag-aaral ka maggitara, kaya ba iniwan mo ko bigla? Eh teka, may gitara ka na ba? hahahah., parang nagdadalawang isip ka ngayon, kung gusto mo pa o hindi. Adik ka talaga. Tapos nung isang araw, gusto mo naman balikan ang pagdodrowing (ng sticks) pero failure ka dahil pasmado na ang kamay mo at hindi na makaguhit ng direcho. Tsk! Kaya ngayon babalikan mo ko? Napagod na ko maghintay sayo nho! Joke (*____*).

Sabi ko na nga ba eh, hindi mo ko matitiis, kahit na ilang bwan, araw, minuto, mo ko pabayaan, babalik at babalik ka pa din saken. Eto ba yung tinatawag nating destiny? Akala ko ba mas gusto mo yung pagkanta at pagdodrowing? bakit ngayon eh sa pagsulat ka bumabalik.

Ai ewan, nahawa na ko sa kaadikan mo at pati ako eh magulo na din kausap. heheheheh...
Sige na nga sige na. ako eh magpefacebook na lang din. I-add mo ko ah..para maging neibors tayo sa Farmville at Farmtown. Turuan mo din ako magpalit ng relationship status araw araw. ^_^ para madami din akong malinlang na tao. Hahahaha..

O sya, hanggang dito na lang, inaasahan ko na magtuloy-tuloy na ulit yung pakikipag-usap mo saken.

Ms. Adventures ^_^

Birthday

2009-12-28T08:32:00.003+04:00

Nakalimutan ko na palang maggawa ng post. Narealize ko lang nung masilip ko tong page ko na halos ayaw nang bumukas dahil may agiw at alikabok na sa paligid.....

achooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo............

Late ko na din mababati ng Happy Christmas (oo, HAPPY CHRISTMAS kase ang usong greetings dito kesa sa MERRY CHRISTMAS).Tinanong ko nga yan kay Pong, sabi nya, pareho lang naman ng meaning. Hmmmkei. Makes sense.

HAPPY = MERRY = MASAYA

Ayus na din, katanggap tanggap nang dahilan. Kahit naman anupang pagbati ang gawin nila, iisa pa din ang meaning ng CHRISTMAS - yun eh yung pagdating ni Baby Jesus sa mundo para iligtas tayo sa mga nagawa nating mali. Ahmmm pwede nyo ba ko palakpakan? Eh kase, nakumpleto ko yung simbang gabi this year....

yahuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu....

O sige, at busy pa din ako...dumaan lang ako para batiin tayong lahat ng Merry Christmassssssssssssssss ^__________^

Ikaw

2009-12-09T14:35:00.002+04:00

Habang lumalaki ang pagitan ng mundo namin ni Tertel, at tumataas ang pader na humaharang sa aming dalawa, unti-unting nagiging muling malapit ang mundo ko sa'yo. Nakakatuwa sapagkat sa wakas ay naisipan na nating talikuran ang mga bagay na namagitan sa ating dalawa once upon a time. Sabi ko nga, karapatan din naman nating magmove on. ...Move forward..Kase ang buhay natin, hindi naman paatras. :)

Tuluy-tuloy ang kulitan, kantsawan, at asaran. Pareho nating pilit tinatakasan ang pait na dala-dala ng nakaraan.

Ang kalungkutan.
Ang ating masayang pagmamahalan.
Ang ating malungkot na pagpapaalamanan.

Muli akong natakot sa iyong pagbabalik sa aking buhay. Ganun kahirap kapag walang closure gaya nga ng sabi ko sayo. Ganun kahirap kalimutan ang mga gabing iniyakan ko ang walang kwentang mga sulat mo. Ganun kahirap kalimutan ang mga alaalang sabay nating binuo simula pa nung mga bata tayo. Ganun kahirap kalimutan ang iyong mga ngiti. Ang iyong mga nakakatunaw na tingin. Ganun kahirap na pulutin muli ang aking sarili kung sakaling mahulog na naman ako sa'yo sa pagkakataong ito.

Palihim akong namili.
Nag-isip.
At nakinig.
Hinintay ko ang iyong paliwanag.
Pero wala kang isinagot kundi katahimikan.

..................................
Katahimikang nakamamatay,nakakabingi --- kagaya ng realidad na patuloy nating pinapaasa ang isa't isa sa mga bagay na matagal naman nang nawala at namatay..........

Bakit ka tinamad mag-blog?

2009-12-06T08:44:00.007+04:00

Walang kang maisip na matinong bagay na pwedeng idiscuss sa blog mo, o kung meron man, sobrang nakakahiya ipangalandakan sa buong mundo...in short - sobrang NONSENSE.
Tinatamad ka na mag-isip at magpalawak ng isang particular subject na napili mo. Nawalan ka din ng gana na magresearch gamit si pareng gugel at nagfocus ka na lang sa pagtatanim sa farm mo.
Masyado kang naapektuhan sa paglalaladlad ni Friendster, o ngayon na-realize mo, BERDE pala ang dugo nya. Dun pa din ako sa Farmbook,madami nang applications, ang sarap pa makipag-asaran sa status msgs ng mga kaibigan mo.
Naapektuhan ka ng kumakalat na epidemya ng pagiging BUSY. Ingat lang, nakakamatay yan. *eyeroll*
Nagkasakit ka. At natulog maghapon kung kelan gising ang lahat. Tapos, nung nagising ka, tulog na silang lahat. Inulit mo lang ng inulit ang routine at presto! Walang nagbago kahit nung gumaling ka - adik ka pa din. nyahahah.
Busy ka sa tapings, prescon, at kung anu-ano pang churchur na meron ka sa buhay mo. Hayy..lahat ng tao busy, may magaling lang maghandle ng sked. Ehemmm

**Umaapdeyt lang po :) naiiwanan na ko ng bloggywood ehh...^_^

Kahon

2009-11-25T15:11:00.004+04:00

Anim na taon.

Madami nang nangyari. Madami nang nagbago. Madami nang mga nasabi. Madami na ring kung sinu-sinong dumating at umalis sa kanya-kanyang mga buhay natin. Ewan ko kung apektado talaga ako. Hindi ko alam kung apektado ka din ba. Hindi ko alam kung bakit naguguluhan ako ng ganito kung wala lang ang lahat.

Anim na taon. Matagal na panahon.

Anim na taon. Anim na taon na tuluyan nang dapat itapon. Hayaan mong ilagay ko ito sa loob ng munting kahon. Babalutan ko ng masking tape at igu-glue ang apat na sulok nito. Sa loob nito ay ilalagay ko ang mga alaala mo. Itatago ko doon ang mga larawan mong iningatan ko, ang mga walang kwentang sulat mo. Ang mga nakakatawang pambato-linya mo. Ang alaala ng musmos at payak na pagmamahalan natin. Ang lahat ng tungkol sa atin.

Ikaw at ang pagkakaugnay ng buhay natin.
Ngayon, ay laman na lamang ng munting kahon.

UNTITLED

2009-11-23T14:14:00.002+04:00

"And maybe, I've been holding on too long, and had let go of you too soon"

U-Turn

2009-11-19T08:22:00.003+04:00

Iba't ibang direksyon ang pinatutunguhan ng buhay natin. Pwede kang mag u-turn, left turn, right turn, move forward, move backwards, at dito sa UAE, mag round-about.

Ikaw ang in-charge sa pagpapatakbo ng sasakyan ng buhay mo. Kaya kapag handa ka na para sa isang masaya, magulo, nakakaiyak at nakakatawang byahe - Kailangan eh full tank ang pag-iisip mo at nasa kondisyon ang emosyonal na aspeto ng buhay mo, para makamit mo kung anuman yung bagay na pinapangarap mo.

Isang taon at mahigit na din ang lumipas simula ng magdesisyon akong paandarin ang sarili kong sasakyan. Aminado ako na hindi ako handa - wala sa kondisyon ang puso ko, walang kasiguraduhan ang daan na gusto kong tahakin- walang dumadaan, traffic at madaming mga maalinsangang bagay na nakaharang sa gitna ng daan.

Kaya nag u-turn ako; Pabalik sa lugar na kinasanayan ko. Ang aking comfort zone. Ilang buwan din ang inilagi ko sa sa lugar na iyon. Ang lugar kung saan puno ng pagmamahal, pagpapahalaga at paghanga. Masarap at masaya tumigil sa lugar na yun. Ngunit, napagtanto ko na wala din akong matututuhan kung titigil ako habambuhay sa lugar na iyon. Dinasal ko kay Papa God na gabayan nya ko sa pagtahak kong muli sa masalimuot na landas ng buhay, at hindi nya ko binigo.

Matapos ang ilang taon - narito ako at matatag na nakikipagsapalaran sa iba't ibang traffic at congestion ng buhay. Ilang beses ko nang ninais na magshort-cut at magleft o right turn. Ngunit, mas pinili kong tahakin ang mahaba at nakakayamot na daan. Kung saan masikip at kakaunti lamang ang nagtyatyaga. Kung saan kailangan mong pigilan ang iyong emosyon upang maging matatag sa pagsuong sa mga pagsubok ng buhay. Kung saan kailangan mong mabigo upang magtagumpay. Kung saan kailangan mong maging malungkot upang maging masaya. Kung saan - kailangan mong lumayo, para maging malaya.....

If all else fails

Would you be brave to love me?

If all else fails

would you be brave

To see right through me......

Worthy

2009-11-17T11:37:00.000+04:00

Ever thought of being empty? Sinong hindi diba? hindi lang EMO ang may karapatang makaramdam ng mga pagkukulang sa buhay nya. Kundi LAHAT tayo. Pwede tayo lahat magdrama at mag-inarte maghapon. Pero, pinipili natin na tawanan ang problema. ang pagkukulang. ang kalungkutan. Eh pano, wala namang magagawa yung pag-eemote, magkaka-wrinkles ka lang ;)

Gaya ng lagi kong sinasabi "ipaubaya na lang natin sa mga artista ang pagdadrama". Sit back and relax. Chill. Walang magagawa ang pag-angal, at pagngawa mo sa mga bagay na GUSTO mong gawin at GUSTO mong makamit kung hindi ka kikilos.

Bawat isa sa atin ay mahalaga, yun nga lang- iilan lang sa atin ang nakakakita nun. Iilan lang sa atin ang nakakaisip na ang maliit na hakbang na ginagawa nya para sa buhay nya sa kasalukuyan ay nakakagawa ng malaking pagbabago para sa hinaharap.

Hindi man ikaw ang pinakamaganda at pinakamayaman na nilalang sa mundo, you are still special. Wala man sayo ang mga materyal na bagay na pinapangarap mo, you are still special.

Balanse ang mundo - lahat ay may angking kasalungat. Parang drama sa tv. Pag umiyak ang bida ngayon, magiging masaya sya sa ending. Kapag gumawa ka ng kabutihan, babalik yun sayo ng times ten. Kaya relaks lang at gawing masaya ang buhay. Tandaan mo, isang beses ka lang mabubuhay sa mundo - kaya sulitin mo na at isipin mo ang kahalagahan mo.

Magellan

2009-11-09T20:45:00.002+04:00

Sabi kase dun sa nabasa ko dati - nakadugtong ang buhay natin sa mga tao sa paligid natin. May mga nilikha para saktan ka at may nilikha din para saktan mo. May nilikha para pasayahin ka at may nilikha din naman para pasayahin mo. May kailangan kang isakripisyo para sa ibang tao, at may magsasakripisyo din naman para sayo.

Tama lang na napatunayan ni Magellan na bilog ang mundo.

Hindi tayo palaging nasa ilalim, may mga pagkakataon din na iikot ang mundo at matutupad kung ano ang itinadhana ni Papa God para sayo.

Na natural ang turning points sa buhay ng isang tao.

Na hindi masama ang maging martir kung minsan.

Na hindi pagiging duwag ang pagtatatwa ng katotohanan kung alam mo namang mababawasan mo ang sakit na pwedeng idulot ng katotohanan sa taong sasabihan mo nito.

Na MAS buo at katanggap tanggap ang tagumpay pag may kasama ka na magselebreyt nito.

Na MAS masarap tumulong kapag taos sa puso mo ito. Na MAS masaya mabuhay kung alam mo ang kahalagahan ng bawat isang bagay na meron at wala ka.

Na MAS masarap mabuhay pag alam mo ang mga limitasyon at hangganan ng pwede mong gawin sa buhay mo.

Na MAS masarap mabigo (kung minsan) upang MAS maging buo ang loob mo sa pagtanggap ng tagumpay.

Na ok lang maligaw ng landas, dahil may tutulong sayo upang makita ang tama at tuwid na daan.

At higit sa lahat, ayus lang madapa at bumangon. Dahil sa pagkadapa ay matututuhan mo ang kahalagahan ng pagkakamali at magkakaroon ka ng pagkakataon na baguhin ito.

Interest vs. Commitment

2009-11-07T09:57:00.004+04:00

There's a thin line between having INTEREST and putting your COMMITMENT to something that you do --Unknown

Naisip ko yan habang pilit kong tinatakasan ang mundong nakasanayan kong galawan. Ang dahilan: "routinary work". Ako kase yung tipo ng taong mabilis magsawa sa isang bagay na araw araw kong ginagawa, araw araw kong iniisip, most particularly sa trabaho at alta-sosyedad na buhay ko.

TAKE NOTE:
22 pa lang ako at parang 30+ na kung mag-isip sa parteng ito ng buhay buhay ko. *Boring life*

AYKORAP

2009-11-05T11:40:00.001+04:00

Naaliw ako ng mabasa ko ang tag na ginawa ni Azel.

Kaya naisip ko..........

nainggit ako
at naisipan kong pumetiks muna sa ginagawa ko....

Tama na ang intro...
Gagawin na ko...
Bago pa dumating ang amo ko...\m/

Mekaniks **Hindi ang mga lalakeng may grasa sa kanilang mga kamay na gumagawa ng sirang tambutso ng kotse o ng jeepney, kundi ang panuntunan na susundin para sa isang tag (korni) ^_^

--> Pumili ng isang mang-aawit / banda ~~musiko~~, pumili ng kahit na anong kanta mula sa kanilang album na syang gagamitin mo upang sagutin ang 20ng tanong sa ibaba.

TANDAAN: Bawal mag-ulit ng kanta sa bawat isang katanungan. (headspin)

-------------------------------------->
Ang napili kong banda ay ang PAROKYA NI EDGAR.

1. Are you a male or female?
**SAMPIP

2. Describe yourself.
** ABSORBING MAN

3. Describe your significant other:
**MR. SUAVE (sana hindi maligaw sa page ko si tertel ^_^)

4. How do you feel about yourself:
**ALL RIGHT

5. Describe where you currently live:
**OKATOKAT

6. If you could be anywhere, where would you be:
**SWIMMING BEACH

7. Your favorite form of transportation:
**MAGIC SPACESHIP

8. Your best friend is:
**BULOY

9. Your favorite color is:
**CHOCO LATTE

10. What's the weather like:
**PUMAPATAK ANG ULAN

11. Favorite time of day:
**INUMAN NA

12. What is life to you:
**ITS OK

13. What is the best advice to give?
**IWANAN MO NA SYA mwahahahaha

14. If you could change your name, what would it be?
**SILVERTOES parang reindeer lang :)

15. Your favorite food is:
**COOKING NG INA MO

16. Thought for the day:
**GISING NA at magtrabaho! ^_^

17. How I would like to die?
**ONE STEP maapakan ng sleeping giant!

18. My soul's present condition:
**SAD TRIP

19. The faults I can bear:
**MY SHATTERED BELIEF

20. My motto:
**TSAKA NA LANG

Hindi ko na alam kung paano tatapusin ang tag
Kaya ganto na lang
bigla na lang mawawala...
Bwahahah....(back to work)

Ehem!

2009-11-02T15:55:00.000+04:00

Ang mga bagay na kinaiinisan mo ay ang parehong bagay na kinaiinisan ng ibang tao sa'yo

Nakakatawa di ba? Mapapailing ka pa habang iniisip mo kung totoo nga ba yang kasabihan na yan, o purong kalokohan lang. Ewan. Hindi naman siguro - baka, Depende sa tao yan. Ilan lang yan sa mga sagot na pwede nilang isagot sayo.

Pero kung ako ang tatanungin - OO totoo yan. 101% na totoo yang kasabihang yan. Pero, isa din sa dahilan kung bakit ka naiinis sa mga kinaiinisan mong bagay sa kinaiinisan mo eh dahil hindi mo magawa ang mga bagay na nagagawa nya. Sapagkat isa o sampu iyon sa mga bagay na hindi mo magawa sa buhay mo - sa hindi mo maipaliwanag na dahilan. Na kahit tanungin mo pa ang nanay at tatay mo eh iisa lang ang isasagot nila sayo... isang malutong at nakakainis na HINDI!

*mapapakamot ka na lang ng batok mo na parang merong malaking kuto dun at magwo-walk out

Parang sa trabaho lang din. Parang sa sosyal na lipunan lang din. Parang sa hauslayf lang din. Pwede rin minsan sa lablayp. Nyahahah. *wink

Naiinis ka dahil:

Petiks ang mga kasama mo sa trabaho.
Telebabad sa telepono ang isang opismeyt mo.
Panay ang pagpe-FACEBOOK ng isang ka-opismeyt mo
Umiistayl ng tulog sa conference room ang boss mo.
May katangahang taglay ang mga nakakausap mo sa telepono dahil papunta ng EDSA yung pinapaliwanag mo, sila naman eh nasa may boundary palang ng Cavite at Las Piñas.
Insensitive yung kausap mo.
Nakakaantok yung kausap mo.

Sa isang banda, naisip mo na ba ang naiisip ko?..

---------->
Kausap ko lang ulit sarili ko..^_^

Para Sa'yo

2009-10-31T08:32:00.004+04:00

Nagsimula ang lahat sa tuksuhan....

May nagsabing: You look good together. Nagkibit balikat lang ako at umayrowl (eyeroll).

Meron pang ibang nagsabing, Boyfriend mo? magkahawig kayo--nakita ko ang palihim na ngiti mo nung mga panahong yun, pero pinili ko pa ding manahimik at wag makielam.

Takot kase akong ihakbang paharap ang mga paa ko. Takot akong i-entertain ang pagmamahal na meron ako para sa'yo. Takot akong mahalin ka at masasaktan ka lang dahil sa pabago-bago kong ~~anyo~~ pag-uugali. Takot akong magsama ng isa pang tao sa munting mundong ginagalawan ko.

Mahirap na. Baka mali na naman. Masasaktan lang ako. Masasaktan ka lang. Ayoko na. Baka isa ka lang tanso na nagpapanggap na ginto.

Pero..mas natakot akong harapin yung araw na hindi na kita tuluyang makita.
Yung araw na, hindi na kita makakausap at makukulit.
Yung araw na hindi ko makikita sa mga mata mo ang kasiyahan.
yung araw na....lumayo ka na ng tuluyan sa akin......

Kaya naglakas-loob ako upang tanungin ka. Matagal na araw mo din akong pinahirapan. Nilito mo ko sa mga magulo mong pahayag. Gusto ko nang isipin na assuming lang ako, na baka nga PAKIRAMDAM at PANINIWALA ko lang yun. Hanggang sa mapagtanto ko, nadulas ka nga pala sa isang post sa blogosperyo! *wink

And the rest was history..........^_^

Matagal na mga araw, segundo at minuto na din ang lumipas. Ilang okasyon na din ang nalampasan naten. Masaya ko na patuloy tayong masaya at nagmamahalan sa munti nating relasyon *blasssss*

At dahil hindi ka naman nagba-blog ngayon, hindi mo ko mabibintangan na korni ^_^

-------->
Feeling mushy today after the good walk and talk yesterday with Mr. Tertel :)

Ismol Werld

2009-10-29T14:51:00.005+04:00

Kilala mo pala yun? akalain mo yan? ako din eh, kilala ko yun!

Naniniwala ako na lahat ng taong nakikilala naten at nakakapalagayan ng loob (nagiging kaibigan) eh may mahalagang role na gagampanan sa mga buhay naten. Meron makikilala mo para patawanin ka, tapos eh paiiyakin ka - o vice versa. Depende sa trip ng panahon - o sa kung saan kayo dadalhin ng mga paa nyo.

Kilala mo ba si ano? Oo sya nga! Yung ano ni ano! Oo, klasmeyt ko yun noon eh! Oh tapos kaibigan mo pala yung ano ni ano? ahh kaya pala kayo nagkakilala!

Minsan kase weirdo kung kumilos si Mr. Destiny. Minsan, kaaway mo noon, magiging kaibigan mo pala later on. Minsan naman, mahal mo ngayon - bukas, bonggang bonggang kaibigan mo na - tipong parang nagkaron kayo pareho ng selective amnesia at sabay na napagtanto sa sarili na Hey, when evryone else is feeling bitter, let's move on and become friends again! Mapapatawa ka na lang at mapapailing habang naaalala mo na minsan mo ding iniyakan at minura yung pagmumuka nung taong yun. Na minsan mo na din syang inaassociate sa isang labsong na niluman na ng panahon.

cut.cut.cut.

Kaya isipin mo, parte na talaga ng buhay ng tao ang letting go and moving on. Bawal ang maging bitter at bawal din ang assuming. ^^,

---------------
kausap ko lang ulit sarili ko :)

Break

2009-10-28T08:27:00.002+04:00

Disworldisfullofijots!

Sa sobrang inis mo kung minsan, gusto mo na lang sumigaw at tumakbo paalis at palayo sa taong kinaiinisan mo. Pero at dahil nagpapanggap kang matured at nasa tamang pag-iisip, mananatili kang nakaupo, nakangiti, naniningkit ~~at nagliliyab~~ ang mga mata, magkakamot lang ng ulo na parang may malaking kuto na ayaw maalis, sabay buntong-hininga. 1-2-3 Waaaaaaaaaaahhhhh

Tapos, tapos na. Parang sa libro lang - lilipas at lilipas lang din ang bawat chapter. Minsan merong maharot na kliyente na ultimo kaliit-liitang detalye ng buhay mo gusto pa tanungin, ikaw naman, magpapa-uto at sasagot,..bwahahaha...

Manong Client: "uhmm so Ms. Jenny kamusta naman work mo?
Ako: "ayus naman po"
Manong Client: "taga-saan ka sa atin?"
Ako: " Sa Cavite po"
Manong Client: "Taga doon din ako ehh, san sa Cavite?"
Ako: "Sa Dasma"
Manong Client: "Ah sa Manila?"
Ako: "Cavite nga po ehh"
Manong Client: "ah, may kilala ka dun na ang pangalan eh Maria"
Ako: "Uhmm..marami pong taong may pangalan na Maria sa Pinas"
Manong Client: "Sabagay, pero taga Dasma din sya ehh"
Ako: "ah ok po, tawag na lang po ako next time for follow up ng payment (eyeroll)"
Manong Client: "sige salamat, ikamusta mo ko kay Maria ahh"
kamustahin naman si Maria? Who the hell? hahahah

MADALAS naman, meron kang makakausap na Noypi na pilit ka pang lilinlangin sa kanyang British accent.

"Uhmm, and by the way Ma'am, I would like to inform you that Mr.______ is coming beck on _________ and by that time, hopefully uhmmmm we're gonna pay you--probably"

na sasagutin ko naman ng:

"Ah ok, Ma'am / Sir, I'll call you back later, salamat" (eyeroll)

Take note: wala pa dyan ang pagiging bossy ni Boi B. I definitely need a break from this stufeeeedddd werkkkkk.........

Bestfriend

2009-10-25T13:52:00.003+04:00

Wala akong ginagawa masyado ngayon dito sa opisina at nagba-browse ako ng mga pictures ng isang kaibigan ng makita ko ang larawan sa itaas (salamat nga pala Ms. Joy).

Mood Swings

2009-10-21T15:50:00.003+04:00

"Moody ako
Tinatanong pa ba yan
Moody ako
Kelangan ko pa bang ulit-ulitin sayo yan?
Moody ako
wag mo nang tangkain pumalag dahil sa lahat ng usapan -
hindi ka dapat kumontra...."

Karamihan saten eh hindi pinapansin kung ano ang maganda at tamang bagay kapag una na nating napuna yung mga mali at kakulangan ng bawat isa. Parang pag kumain ka ng fried chicken tapos walang gravy (bawal kase dito ang gravy). Minsan iaangal mo pa pati baling buto ng pakpak ng manok na kinakain mo. Yung kupas na kulay ng tshirt mo, yung sirang takong ng high heels mo, lahat na lang inangal mo, pati yung kabahuan ng kili-kili ng amo mo, inaangal mo pa sa iba. End of the story....

Pero tignan mo mabuti - sa likod ng mga bagay na inaangal mo, may mga bagay na hindi mo napapansin dahil napipili mo lang na pansinin ang mga bagay na TAMA at ayon sa kagustuhan mo. Hindi mo napapansin ang mga bagay na hindi mo napapansin dahil nagkukumitid at nagsusumingkit ang utak mo kakaisip ng mga bagay ayon sa sariling pananaw mo sa buhay. Paano na lang kung mali ka ng akala? Paano na lang kung may TAMA pala sa likod ng bawat MALI? Eh paano naman kung yung akala mong TAMA eh nagkukunwari lang palang MALI? Maglalaro ka na lang ng iniminimaynimo?

May mga pagkakamali tayong nagagawa dahil sa pagdedesisyon natin sa panahon na pinangungunahan tayo ng PALPAK at WALA sa LUGAR na EMOSYON naten. Breathe in; Breathe out --- chillax. Iiyak mo habang libre pa ang luha,....

"Kung sakaling hindi matuloy ang mga plano mo para sa mga darating na araw, ituloy mo na lang sa ibang panahon, malay mo - kaya hindi pwede sa mga oras na gusto mo, may MAS tamang ORAS pa para dun"

kausap ko lang sarili ko :)

Clausthrophobia

2009-10-20T14:38:00.004+04:00

Sometimes you have to put walls around you; not to keep people out, but to see who cares enough to break them down just to be with you.

Minsan nakakatuwang magbalik-tanaw sa mga bagay-bagay na nangyari sa buhay mo / ko. Parang nakakainis na nakakatuwa yung pakiramdam. Nakakainis dahil may mga bagay na hindi ka nagawa, pero sa isang banda- nakakatuwa din maalala na may mga bagay kang nagawa na hindi mo dapat ginawa pero pinili mong gawin - na ikinabuti naman ng lahat.

Sabi nga nila, mas mabuting masaktan ka- atleast may mga bagay kang natutuhan. Kung halimbawang nadapa ka, isipin mong ok lang yun. Kase pag tagal ng panahon, at nakita mo yung naiwan na peklat sa tuhod mo, ~~maaalala mo kung gaano ka katanga~~ maaalala mo yung pinagdaanan mo, lahat ng natutuhan mo, lahat ng hirap, pagod, pasakit at kung anu-ano pang ~~katangahan~~ mga bagay na ginawa mo sa buhay mo.

-------------->

xyz: Ei, musta na?
ako: anung pakielam mo?
xyz: suplada naman, komo't nkapag-abroad ka ganyan ka na...
ako: excuse me Mr. user-friendly?

------------->
Siguro nga nagbago ang mga pananaw ko simula ng mawala sa landas ko ang kagaya ni Mr. User-friendly. Nagbago ang tingin ko sa mga bagay-bagay. Nagkaroon ako ng mas malalim na paniniwala ukol sa mga bagay na dati ay iniisantabi ko lang. At higit sa lahat, isa sa mga bagay na natutuhan ko ay:

Ang mahalin muna ang sarili ko bago ako magmahal ng ibang tao

All about Life :)

2009-10-10T13:49:00.002+04:00

This is something we should all read at least once a week
Written By Regina Brett, 90 years old,
of The Plain Dealer, Cleveland , Ohio

"To celebrate growing older, I once wrote the 45 lessons life taught me.. It is the most-requested column I've ever written. My odometer rolled over to 90 in August, so here is the column once more:

1. Life isn't fair,but it's still good.

2. When in doubt, just take the next small step.

3. Life is too short to waste time hating anyone...

4. Your job won't take care of you when you are sick. Your friends and parents will. Stay in touch

5. Pay off your credit cards every month.

6. You don't have to win every argument. Agree to disagree.

7. Cry with someone. It's more healing than crying alone.

8. It's OK to get angry with God. He can take it.

9. Save for retirement starting with your first paycheck.

10. When it comes to chocolate, resistance is futile.

11. Make peace with your past so it won't screw up the present.

12. It's OK to let your children see you cry.

13. Don't compare your life to others. You have no idea what their journey is all about.

14. If a relationship has to be a secret,you shouldn't be in it.

15. Everything can change in the blink of an eye. But don't worry; God never blinks.

16. Take a deep breath. It calms the mind.

17. Get rid of anything that isn't useful, beautiful or joyful.

18. Whatever doesn't kill you really does make you stronger.

19. It's never too late to have a happy childhood. But the second one is up to you and no one else.

20. When it comes to going after what you love in life, don't take no for an answer.

21. Burn the candles, use the nice sheets, wear the fancy lingerie. Don't save it for a special occasion.

22. Today is special.

23. Over prepare, then go with the flow.

24. Be eccentric now. Don't wait for old age to wear purple.

25. The most important sex organ is the brain.

26. No one is in charge of your happiness but you.

27. Frame every so-called disaster with these words 'In five years, will this matter?'

28. Always choose life.

29. Forgive everyone everything.

30. What other people think of you is none of your business.

31. Time heals almost everything. Give time time.

32. However good or bad a situation is, it will change.

33. Don't take yourself so seriously. No one else does.

34. Believe in miracles...

35. God loves you because of who God is, not because of anything you did or didn't do.

36. Don't audit life. Show up and make the most of it now.

37. Growing old beats the alternative -- dying young.

38. Your children get only one childhood.

39. All that truly matters in the end is that you loved.

40. Get outside every day. Miracles are waiting everywhere.

41. If we all threw our problems in a pile and saw everyone else's, we'd grab ours back.

42. Envy is a waste of time. You already have all you need.

43. The best is yet to come.

44. No matter how you feel, get up, dress up and show up.

45. Yield.

46. Life isn't tied with a bow, but it's still a gift.

----------------
Copied from Ms. Joy's notes in Facebook. =))

Detach

2009-10-04T13:50:00.003+04:00

de·tach tr.v. de·tached, de·tach·ing, de·tach·es

1. To separate or unfasten; disconnect: detach a check from the checkbook; detach burs from one's coat.

2. To remove from association or union with something: detach a calf from its mother; detached herself from the group

Naniniwala ako na ang UNWANTED emotions na nararamdaman ko nitong mga nakaraang araw ang nagtulak sa katawan ko para magkaroon ng sakit (di naman malala at malayo sa bituka). Minsan gusto ko din maniwala na ang kalungkutan na nararamdaman ng isang tao eh gawa lang ng ating malikot na imahinasyon - na kung hindi natin iisipin na malulungkot tayo sa isang bagay, hindi tayo malulungkot. Kaya nga sabi nila:

Letting go will always be a part of our lives.

Naaalala mo pa ba yung bulaklak ng bonggambilya na binigay sayo ng kras mo nung hi-skul ka? Sa pagtanda mo, kelangan mo nang itapon yun ~ kahit inipit mo pa yun sa libro, hindi mo maiaalis ang katotohanan na bulok na yun. Kaya itapon na ang "maliit" na alaala and just linger on with the memories =)
Yung bote ng kauna-unahang pabango na nabili mo galing sa pag-iipon at pagtitipid mo ng allowance mo. Kelangan mo syang ilet-go dahil masakit sa mata ng nanay mo yun, at masakit sa tenga ang pagbubunganga nya dahil sa kalat mo.
Yung nakaliitan mong paboritong damit ~ kelangan nang ibigay kay bunso, hindi naman yun magkakasya sayo habambuhay . (Magalit ka lang kung lalake ang kapatid mong bunso) :P
Mga petty tampuhan sa pagitan nyo ng mga klasmeyt mo nung kinder hanggang grade skul. Oo, dito na papasok ang kasabihang : "For old time's sake".
Mga unwanted feelings ~ (pagiging bitter over failed relationships, pagmamahal na hindi nasuklian, at bayad sa utang na hindi nabayaran ^^, ) Move forward people. Its the thought that counts.
Learn to SOMEHOW detach yourself from your family. Lalu na kung nagbabalak ka mangibang-bansa. Hindi mo pwedeng sanayin ang sarili mo na lagi kayong sabay kakain, sabay maliligo, sabay tata3, sabay matutulog, at kung anu-ano pa. (Insert time zone difference here ineng!) =)) Detach lang ng wanport ahh, wag kakalimutan ang padala bwan-bwan. Eventhough at times you are left empty-handed, aminin mo man o in-denial ka , masarap ang pakiramdam mo pagkagaling mo sa Western Union o kung sa Al Ansari exchange man yan. ^^,
Learn to detach yourself from your better half! May kanya-kanya pa din kayong buhay definitely. So, while you're enjoying with your relationship together ~ make sure that on the process, hindi mo nakakalimutan na ang tunay na boss ng buhay mo eh IKAW mismo! Hindi ibang tao, kundi IKAW..=)

--------------------------------------------------------->
Konting realization lang po dahil nadurog ako sa pinanggalingan kong workshop kagabi. ^^,

Lubi-Lubi

2009-10-01T08:27:00.003+04:00

Oktubre na. Panahon daw ng mga taong mahirap timbangin. ~~Kase daw weighing scale yung zodiac sign nila~~. Yan eh according to my mudrakels Bebang. Ewan ko kung totohanan nga yang paniniwala nyang yan. Madami na rin kase akong nakilala na pinanganak sa bwan na yan. Haha. At dahil walang makakadaig sa pagiging moody ko ~ hindi ko na masabi kung may difference pa ba yung pagiging sumpungin ko sa pagiging sumpungin ng mga Oktoberyan, O eh pano pa yung sumpong nga mga pinanganak ng Agosto at Pebrero? Teka, hindi naman kasali sa listahan ng sumpungin ang pinanganak ng Marso - eh bakit sumpungin ako? Di ba? Kalokohan lang ang lahat.

Octoberfest na din. Babaha na ng ~~putik gawa ni Ondoy~~ este ng alak sa Maynila. Pero sa nangyari at sa tindi ng pinsala na iniwanan ni Ondoy sa Pilipinas kong mahal, I doubt kung makakapagpatuloy pa ng shelebreyshon ang mga mahal nating kababayan at sustentuhan ang kanilang pang sunog-baga. :(

Ilang tulog na lang pati, pasko na. Wala pa din akong bakasyon. Pangalawang pasko ko nang hindi nakakakain ng puto bumbong at ng bibingka. Pangalawang pasko ko nang -----> hindi nakakatanggap ng regalo galing kay Sta. Claus...hahahah. Magwi-winter na din dito sa Middle East kaya hindi na rin nagiging mabuti ang lagay ng katawan ko. :(. Magpapasko na, namimiss ko nang sumigaw ng "Patawad" sa mga nangangaroling sa bahay namin. Nyahahah...

Paalam

2009-09-30T08:45:00.003+04:00

Parang kahapon lang dumating ka sa buhay ko. Sobrang saya ko nun. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Hindi maimumuwestra ng kahit na anong salita ang nararamdaman ko ng mga panahon na yun.

Palagi kong nakikita ang sarili kong nakatanaw sa malayo. Tinatanaw ang bukas, iniisip kung bukas eh nandyan ka pa din sa aking tabi. Natulog ako at gumising sa paniniwalang habambuhay eh anjan ka lang. Masaya ang mga tao sa paligid dahil nariyan ka. Sa kabilang banda, madami rin naman ang nakaramdam ng kalungkutan ng maramdaman nila ang iyong mabibigat na mga yabag.

Pero hindi ako nagpaapekto. Patuloy lang akong namuhay ng kasama ka. Masaya kong sinariwa ang mga alaala nating dalawa. Alam ko kase na hindi panghabambuhay ang iyong pananatili sa buhay ko. Alam kong minsan ka lang din dumating sa isang taon. Alam kong kasabay ng iyong pagdating ay ang hudyat ng malaking PAGBABAGO.

At kagaya ng inaasahan ng lahat - ngayon ay kailangan mo nang umalis. Kailangan mo na akong iwan. Wag kang mag-alala, naiintindihan ko na makabubuti para sa lahat na iwan mo ako at ang ating mga alaala. Masakit sa akin, nakakalungkot. Pero alam ko, na sa iyong pag-alis, magpapatuloy ang ikot ng mundo. Magpapatuloy ang buhay at magiging isang matamis na alaala ang ating pagkikita sa taong ito.

"Wag mo akong kakalimutan sa susunod nating pagkikita...

Maghihintay ako sa iyong muling pagbabalik....

Lagi lagi kitang aalalahanin at ang ating mga matatamis at mapapait na alaala...."

Paalam sa iyo......

SEPTEMBER.....Helloooooooooooooooooo October!!!!!! \m/

Settling

2009-09-23T14:05:00.004+04:00

Madaming nabubuong ideya sa utak ko sa araw araw na ginawa ni Papa God. Sa sobrang dami ay hindi ko na sila halos mapagtugma-tugma. Parang listahan lang ng mga gusto kong gawin sa buhay ko. Madami, mahalaga, nakakatuwa, nakakaiyak, nakakabanas, nakakainspire, minsan naman eh masakit sa ulo. Lumipas na lang ang mga araw na halos hindi ko na maramdaman na ibang araw na pala ang susunod. Ganun daw kapag ang buhay mo eh isang ROUTINE.

Para kang sundalong kumakain. Subo- nguya-lunok. Paulit-ulit. Hanggang sa maubos ang kinakain mo.

Ewan ko, hindi naman ako naboboring-an sa buhay ko. Tinatawag ko pa ngang astig ang laypstayl na meron ako. Kanya-kanyang trip nga lang siguro tayo sa buhay. May nilikhang manira ng araw ng ibang tao. May ibang nilikha para pagandahin ang araw mo. May nilikha para insultuhin ang araw mo. May nilikha para itulak ka para tumaas sa kinalalagyan mong pwesto. At kadalasan, MADAMI ang nilikha upang tapak-tapakan ka na parang labada sa probinsya hanggang sa wala nang matira sayo. May mga nilikhang akala mo si Nora Aunor kung magdrama. Meron namang magagaling pa sa clown kung magpatawa - pero kung sisilipin mo ang tunay na kulay ng pagkatao na meron sila....magugulat ka sa malalaman mo, dahil madalas- kabaligtaran sila ng nakikita mo.

*Insert sad song here*

Oh the leaves they fall,
they go so far sometimes.
Do I blame the wind
or the tree that let you go?
Or do I wave goodbye,
settling?--Settling

Disclaimer notice: Pagpasensyahan na ang may-ari ng blog dahil hindi pa sya natutulog ng humigit-kumulang 48 hours ng isulat nya tong entry na toh. Pls bear with her =))

Hi-SkooL Layp

2009-09-17T12:07:00.002+04:00

Isa sa mga bagay na hindi ko ipagpapalit ay ang alaala ng Hi-skul days. Nandyan kung tutuusin ang highlight ng buhay ko. Ewan ko, hindi ko man namalayan na lumipas ang mga oras at araw nung mga panahon na yun. Masasabi ko namang naenjoy ko yun kahit papano. Madami akong naging kaibigan, kakulitan, kaaway, natuto akong magmura, mag-cutting, magreport sa klase, mag-ingay, maka-zero sa exam, mamental block habang nagrerecite, at kung anu-ano pang kapalpakan na kapag naaalala ko ngayon eh nagpapangiti saken.

Half-day lang ang pasok sa iskul ko. Kung taga-cavite ka, maiintindihan mo kung bakit (kulang kase sa classroom, at sa public school lang ako nagtapos, pero sulit naman!)
Late ako lagi sa pagpasok. Hindi ako mabagal kumilos. Sadyang ayoko lang ng naghihintay ng matagal. Kahit sa flag ceremony naiiinip ako.
Nung nagliligawan pa lang kami ng aking puppy lab - nakasabay ko sya sa jeep at dala ng ka-clumsy-han- nadulas ako sa may hagdan ng jeep kakapacute sa kanya.
Sa science laboratory ko sinagot si puppy lab! Nag-cutting pa kame akchwali para lang maglandian ng panahon na yun ^^, (peace out!)
Kadalasan, hindi ako pumapasok sa subject bago mag-recess. O kaya naman eh nagpapalate ako. Ang reason? mahaba kase ang pila sa canteen pag sumabay ka sa recess ng ibang year level at ibang sections, mauubos lang ang 15 mins recess sa pagpila. Kanya-kanyang style kumbaga. Nyahahaha
Nasa mataas na section ako nung hi-skul. Isa ang mga grades ko sa muntikan na kumalawit sa top ten. Pero at dahil isa akong dakilang adik sa kung anu-anong bagay, nanatiling nakakalawit ang grades ko at never ever sumali sa top ten. Tenk yu! =))
Naranasan ko nang mabato ng eraser, pero dahil magaling ako umilag, kaklase ko sa likod ang na-spin ng teacher ko. Bwahahaha
Isa ang mga apelido ko sa madaling natatandaan ng mga teacher namin. Ewan ko kung anung meron sa apelido ko. Tipikal ba sya? Nyahahaha.
Madalas ako ma-excempt sa exam. Lalu na sa English, MAPEH, TLE, at Science. Pwera lang sa Math. (I hate math ^^,)
Mayroon akong isang matinding stalker. Nagkita kami nung kelan sa Facebook at sinabi nyang susundan nya ko dito sa UAE. Nakachat ko din sya once at nagsabi sya ng "Lovelots po". Nag-invi poreber na ko sa kanya sa lahat ng accounts ko ^^,
Accident prone ako nung hi-skul ako. Anjan yung nahulog ako sa stage, nadapa sa may harap ng klasrum, Nangudngod sa may canteen, nadulas sa may corridor. At madami pang ibaaaaaaaa...=))
Lagi akong sumasali sa slogan making contest. Mahilig kase akong gumawa ng kasabihan. ^^,
Kapag sayawan ang PE namin, ipinipilit ko na pakantahin na lang ako ng teacher ko. Yung last na request ko , hindi nya pinatulan - pinaglinis nya ko ng CR habang kumakanta. nyahahaha
Magaling sa math ang nanay ko! Bilang nya ang minuto ng travel mula sa skul hanggang sa bahay namin. Pag dumating ka ng mas late sa nakatakdang oras, Gulpi-de-gulat ang aabutin mo.
Unang cellphone ko ay Alcatel (2nd yr), sumunod ang 5110 (2nd yr), tapos naging 3210(4th yr).
Pinangarap kong matuto tumugtog ng gitara- kaya lang... hindi ako matyaga masyado sa mga ganung bagay.
Iritable ang panahon ng CAT para saken. Dahil hindi ko ma-enjoy ang moment! Lagi akong excuse! =))
Halos lahat ng kasabayan namin ni puppy lab na couples eh nagkatuluyan. Or kung hindi naman, going strong ang mga relationship nila. (kailangan ko lang talaga banggitin, nyahahah)
Paborito kong teacher si Mr. Zaldy Reyes. Sya lang kase yung teacher na nakapagbigay-buhay sa nakakaantok na Physics subject. ^^, Nagmumura kase sya habang nagtuturo. Nyak.
Isa sa mga hindi ko malilimutan na project eh yung baby thesis namin sa Computer Subject. Umiyak ang teacher namin nun na si Ms. Leyran - kasi pinasahan sya ng isa naming kaklase ng research tungkol sa F4 =))
Lagi akong naeelect na sekretari sa klase. (maganda daw kase sulat ko). Eh kaya lang, nababanas naman ako - kase pag pinagsusulat ako sa blackboard, di ko abot yung blackboard ^^,
Nagwalk-out ako nung isang beses na nagreport ako sa ibang section. Sinira ko yung visual aids na ginamit ko -- ang dahilan, SELOS =))
Nasigawan ako ng class adviser namin nung 4th year ng Wala ka bang relo sa bahay nyo? nang mahuli nya kong pumasok ng late sa klase nya. =)) Unang subject sya - ang oras 12:30pm, dumating ako ng 1:15pm ^^,
Isa ang kantang "Everyday" sa paborito kong ihum na kanta...(ugong lang kumbaga). Gusto nyo ng sampol? Tignan nyo sa paligid nitong page na to, merong sampol jan banda. Hehehe. Wag na. pangit ang boses ko =))
Nagkaron kami ng petty tampuhan ng isang kaibigan ko dahil sa pagkanta ng National Anthem. Ginawa ko kaseng R and B. Nagalit ang teacher - tinanggal ako sa line-up ng singers =))

Sacrifice

2009-09-16T09:05:00.003+04:00

Kelan ka huling nagsakripisyo para sa kapakanan ng kapwa mo? Sigurado ko, mag-iisip ka ng matagal bago mo ko masasagot. May nagtanong saken nyan nung isang araw. Eto ang naging sagot ko.

"Madaming beses, at ayukong mapagod...sana nga hindi pa ko pagod"

Dala na rin siguro ng mababaw kong pag-iisip kaya ko nasabi yan. Hindi ko alam kung nadating lang talaga sa buhay ng tao ang mga ganitong pagkakataon. Hindi ko din alam kung sinusubok lang ba ko talaga ni Papa God. Wala akong alam, wala ako kahit na wanport na ideya. Nakipag-usap ako sa ilang mga kaibigan. Hiningi ko ang payo nila. Natatandaan ko pa - may niyaya pa ata akong magpakasal, pero in the end - pinagtawanan ko na lang ang idea. Sinabi kong nakakasawa na kase.

"Nagsasawa na kong mabuhay para sa ibang tao, pwede bang buhay ko naman ang asikasuhin ko?"

Hindi ko na rin matandaan kung ilang tao na ang sinabihan ko nyan. Pero nakikita ko pa din ang sarili kong bumabangon tuwing umaga at pinagpapatuloy ang nasimulan ko, at patuloy na inilalagay sa utak ko na:

Sacrifice is a part of life. It’s supposed to be. It’s not something to regret. It’s something to aspire to. Little sacrifices. Big sacrifices.

>>>>Lahat ng bagay na ginagawa ko ngayon eh may patutunguhan. ^^, I'll cheer myself up. Dahil hindi ito tahanan ng emo. \m/

Annoyed

2009-09-13T11:45:00.004+04:00

Holding anger is a poison...It eats you from inside...We think that by hating someone we hurt them...But hatred is a curved blade...and the harm we do to others...we also do to ourselves...--quote from The five people you meet in heaven by Mitch Albom

I am currently reading this very beautiful book by Mitch Albom. And yeah I am also CURRENTLY experiencing one bad day here in the office.

Belated happy monthsary to my Bebe ^^,

How to deal with stress

2009-09-07T12:05:00.003+04:00

Matagal din akong hindi nakalibot sa mga bahay, kuta, pahina, page, at kung anik anik pang tawag nyo sa mga blog nyo. Bisi kase ako. Hindi ko na ikukwento kung bakit dahil mawawalan lang kayo ng interes. Tsaka na lang pag tapos na ang lahat (para wag mausog). At dahil sa dami ng ginagawa at inaasikaso ko - naging prone ako sa STRESS.

Alam kong madami din sa inyo ang kagaya ko eh sobrang nai-stress na sa mga trabaho o buhay nyo. Kaya bago pa kayo gumawa ng negatib na hakbang, let me share with you guys my list of HOW TO's when it comes to dealing with stress. ^^,

Ang popular na breathe in - breathe out. Ginagawa pag mabaho ang boss at tambak ng tambak ng gagawin ~~pero di ka makaangal~~ . Inhale - exhale. Wan more taym. Inhale - inhale-inhale. Ok next number. Aww, exhale pa pala. hehehe.
Be optimistic. Wear a smile on your face. Isipin mo na lang Kaya mo kid! Kita mo at gagaan ang pasan mong daigdig este trabaho pala.
Kumain every hour. (Paalala: Hindi applicable sa mga taong mabagal ang metabolism, dahil pag nagkataon, tataba kayo ng bongga.) Sabi nga nila, nakakawala ng depression at stress ang pagkain. Ako i lurveeeee eating. Ngunit sa kadahilanang hindi ko pa din maipaliwanag hanggang ngayon, hindi pa din ako tumataba kahit na anong effort ko sa paglafang ng bongga. ~~Baka sa stress nga napunta ang lahat~~. (thinking)
Tawagan ang iyong apol op da ay. Makipagkulitan. Ikwento mo dis and dat. Ikwento mo na naiiyak ka na sa inis dahil sa dami ng ginagawa mo at solo ka lang sa opisina nyo. Tabi tabi po, ang tamaan magkakabukol (peace out tertel) \m/
Mag-sound trip. Optional ang isang to. Dahil mahigpit sa ibang opisina at walang kalayaan kahit man lang sa speaker.
Magmulti task pero wag malito. Imbis na kinikimkim mo ang inis mo sa sarili mo, isigaw mo sa lahat ng pwede mong sigawan, gamitin mo ang internet upang gawin yan. Ilagay ang galit mo sa facebook, magopen ng thread sa Plurk, at gawing stat msg sa YM. Pag may pumatol o nagreak, swerte mo - may shock absorber ka. Pag wala naman, focus sa work ang drama mo.
Magbasa ng balita. Sa entertainment column. Subukan sagutan ang Crossword puzzle at sudoku, pag nairita ka- senyales lang yun na kailangan mo na magtrabaho ulit.

Yan na muna sa ngayon. Kakain na muna ako at baka madaan sa kain ang lahat. ^^,

antayteld.....

2009-09-04T20:31:00.002+04:00

To laugh is to risk appearing the fool.
To weep is to risk appearing sentimental.
To reach out for another is to risk involvement.
To expose feeling is to risk exposing your true self.
To love is to risk not being loved in return.
To hope is to risk despair.
To try is to risk failure.

Sabi KO

2009-09-03T08:29:00.004+04:00

Wag magmadali sa buhay, dahil anu't anu pa mang pagmamadali ang gawin mo, kung ano ang nakatakda at nakasulat , yun at yun ang mangyayari sayo.
Wag kang masyadong malungkutin - dahil may mga bagay na meron ka na wala ang ibang tao. At meron ang ibang tao ng mga bagay na wala ka.
Yung kras mo nung hi-skul ka, malamang sa malamang eh hindi mo na magugustuhan ngayon. Bakit? dahil para na syang monay na inflated. Para na rin syang butete dahil malaki na ang tyan nya. At higit sa lahat, di mo na sya dapat magustuhan- dahil may asawa na sya. Nyahaha.
Wag malungkot pag tumapak na ang unang araw ng bwan ng mga -BER mants. Dahil ang paggagayak para sa pasko ay pagkatapos pa ng ikalawang araw ng Nobyembre pwedeng gawin, pwede ka rin naman mangaroling sa mga kasamahan mo sa bahay - kaya wag magdrama, ibalato mo na lang yan sa mga artista.
Wag malungkot pag natalo ka ng boypren mo sa scrabble. Isipin mo na nagloloko ang connection mo sa YM kaya ganun ang nangyari. Isipin mo na nag-ingat ka lang na ipamigay ang "pambato" mong word. Sabihin mo din na babawi ka next time. Anyways, isang puntos lang naman (ata) ang lamang - bwahahaha. O di kaya naman, pag wala ka nang maidahilan, aminin mo na "yer such a loser". hahaha.
Wag kang mag-alala pag iniwan ka saglit ng taong malapit sa puso mo para magcelebrate ng pasko sa Pinas - isipin mo na lang na mas matagal ka nyang nakakasama kesa sa panahon na ilalagi nya sa Pinas, kasama ang pamilya nya.
Lahat ng tao ay may angking kabaitan. Yung sa iba nga lang eh hindi pa nila narerealize o hindi pa nila nakikita sa sarili nila.
Si PB (plurk buddy) ay isang madamot na nilalang sa cyber world. Tignan mo ang karma ko - konti na lang Nirvana na ko, ipinagdadamot pa saken. Ayheytyu.
Kahit sabihin ng ibang tao na kumpleto na ang buhay mo, alam mo pa din sa sarili mo na may kulang pa din. Sa materyal man o emosyonal na aspeto.
May mga taong late na talaga dadating sa buhay mo. Period - no erase. Nasa sayo na kung papatol ka sa mga pakulo nila, o mananatili ka sa desisyon mo. Sabuyan mo sila ng asin para bumalik sa dati nilang sila at mawala ang lansa sa katawan.
May mga taong mahilig mangalkal ng archives mo. Mahirap yan, dahil magugulat ka na lang isang araw, aawayin ka na lang nya bigla at tatanungin ko kelan mo sinimulan lahat ng kalokohan mo sa buhay. Blah blah blah.
Kung hopeless romantic ka, mataas ang porsyento na tumanda kang single. Wag ka nang magtanong kung bakit. Hahaha.

>>>Read between the lines na lang people. ^^, Wala ako sa tamang katinuan ng isulat ko to eh..

Song of my soul

2009-08-30T10:37:00.003+04:00

Hmmm. I've heard this song last Area Assembly ng SFC. Yeah very much Catholic pa din ako. (yung nabasa nyo last time was written on purpose of spoof lang). Share ko lang sa inyo. ^^, Gotta go! Lots of works to do for today!

Here I am, an empty soul
Walking all alone through my life
Here I am, a lost soul
Looking for a place where I can hide
And find refuge, my long long peace
and all alse that will put my restless soul at ease.

So come my Lord, calm my heart
Pacify the sea that has been tearing me apart
Oh come my Lord, calm my soul
Take me in Yours arms and make me whole my Lord

Here I am, still searching for the place
That every person calls home
Here my prayer, here my song
For only unto You do I belong
I've searched so hard all my life through
For love that I know I will only find in You

Law of the Garbage truck

2009-08-29T10:56:00.004+04:00

One day I hopped in a taxi and we took off for the airport. We were

Driving in the right lane when suddenly a black car jumped out of a

Parking space right in front of us. My taxi driver slammed on his brakes, skidded, and missed the other car by just inches! The driver of the other car whipped his head around and started yelling at us. My taxi driver just

smiled and waved at the guy. And I mean, he was really

friendly.

So I asked, 'Why did you just do that? This guy almost ruined

your car and sent us to the hospital!'

This is when my taxi driver taught me what I now call, 'The Law of the

Garbage Truck.'

He explained that many people are like garbage trucks. They run around

full of garbage, full of frustration, full of anger, and full of

disappointment. As their garbage piles up, they need a place to dump it

and sometimes they'll dump it on you. Don't take it personally.

Just smile, wave, wish them well, and move on.. Don't take their garbage

and spread it to other people at work, at home, or on the streets.

The bottom line is that successful people do not let garbage trucks take

over their day. Life's too short to wake up in the morning with

regrets, So...Love the people who treat you right. Pray for the ones who

don't.

Life is ten percent what you make it and ninety percent how you take it!

Have a blessed, garbage-free day!

---forwarded mail from one of my co-sister in SFC. ^^,

Kill time in office

2009-08-26T13:41:00.002+04:00

Minsan hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Pag marami akong trabaho, umaangal ako at hinihiling na sana eh wanport lang yung trabaho ko para sa araw na yun. Pag wala naman, naiinis din ako. Kaya naman - oo, kakatunganga ko buong maghapon eh nakaisip na naman ako ng kalokohan. Bakit nga naman hindi ko ishare sa inyo ang mga naiisip kong kabulastugan pag wala akong ginagawa dito sa opisina.

Mag-ayus ng file. Halungkatin ang lahat ng files. Iayus ng alphabetical. Pag naalphabeticalize mo na, gawin mo namang date-wise. Pag wala ka pa din magawa, gawin mo lang ng vice- versa. Ngayon pag nabugnot ka na. Proceed ka na sa pangalawa.
Fill-up-an lahat ng mga forms na nakikita mo. Ayusin ang pagfill-up, siguraduhing pulido ang pagkakasulat sa bawat isang kategoryang nanghihingi ng sagot (lalu na kung legal documents yan). Hangga't maari - gawing printed ang iyong sulat, para matakaw kumain ng oras.
Istorbohin ang officemate. Tanungin mo kung may paparating na shipment galing Japan. (Oo, kahit na ang supplier nyo eh taga-US, Singapore at India). Pag nagalit sya sayo, malas mo. Pag pinatulan nya yung pakulo mo, swerte mo - may instant laruan ka na for the day. Hehehe.
Ayusin ang mails mo sa Outlook Express. Ilagay mo sa designated folders ang bawat isang e-mail na natatanggap mo. Pag nagsawa ka, proceed sa next number.
Buksan ang account mo sa Facebook. Laruin lahat ng mga applications na sa tingin mo eh may potensyal na libangin ka, o malibang sila (pareho lang yun anuverrrr). Pag ayaw pa din, may iba pa ding option.
I-open ang account mo sa plurk. Makipagkulitan at makiusyoso sa mga threads. Makipag-asaran ka kahit hindi mo masyado gets ang topic nila. Pag walang napikon sayo, tuloy lang ang kulitan - pag may nainis, log-out ka na.
Pagtuunan mo naman ng pansin si YM. Kulitin ang mga dati mong kaklase, kaibigan o kakilala mong online. Tanungin mo kung kumain na ba sila. Pustahan tayo, walang papansin sayo. Pero subukan mong magsend muna ng engotikon - kaya magbuzz ka. Sasagot sila, bakit kamo? ieexpect kasi nilang may chismis kang ibabalita sa kanila.
Pagtuunan ng pansin ang iyong fonella. Iopen ang camera. Kumuha ng papel at pentel. Gumawa ng fansign. Magpose pose hawak ang fansign. Gawin lahat ng pose na alam mo. Emo, nakatawa, stolen (kuno), nakadila, nakapangalumbaba, anything na pakiramdam mo eh maganda ka - bahala ka. Ang purpose lang naman nito eh malibang ka.
Balikan si Facebook, magtake ng survey. Siguraduhin mong ipopost mo ang mga resulta para malibang din ang iba mong friends. The more na kakaiba ang result, the more na bebenta ang mga kalokohan mo.
Gumawa ng entry para sa blog na kagaya nito. Nalibang ka na, nakapagpost ka pa.
^^,

Pagpasensyahan nyo na ko at ako eh wala talagang magawa ngayong araw na to dito sa opisina.

Win-dang

2009-08-25T12:41:00.003+04:00

I have loved you only in my mind. But I know that there will come a time.,You'd feel this feeling I have inside. I'm a hopeless romantic is what they say falling in and out of love just like a play. Memorizing each line I still don't know what to say........

Call me "feelingera", call me "alice in wonderland, or Wendy" for I always daydream. Call me stupid and crazy. I won't get bothered. I've been acting kinda' dumb lately. He's been acting kinda' stupid also (so what's the difference?). I don't know if its me or its him. But I can particularly say that its us. Yeah, I've been fooling myself lately, and he had been fooling me also. I've been thinking about stuffs that I know will not happen EVER in the real life. I know I've always prevented myself away from this feeling. I know I've made excessive, destructive and countless ways to ignore these feelings that is starting to get built inside my system. The only thing that I forgot to do is to put that big sign in front of my head which says:

" Don't fall in love too easily , or don't fall in love too soon"

I was thinking about these things when a friend brought me back to reality. I have seen her talking to me and telling me things. But I really don't have any idea about what she is talking about by that time. Then she asked me: "San na tayo magpupunta ngayon?". I just replied- stupidly: "Ewan ko, hindi ko na alam ang gagawin ko" She just rolled her eyes and then dragged me to walk. She looked me quizzically and then began talking again : "Ang layo ng sagot mo bakla..." . I just smiled, and shook my head.

I was feeling a bit pale since this morning. I don't know if its because of my emotional problems or because of my lack of sleep these past few days. I don't know really. I even don't know what to do next or if I have to do anything about it. Yeah, I've been seeking advices about it. But I know that advices will remain as it is if I won't do anything about it.

Its now 3am here, I'd just rather go to sleep than to think about it.

Entry from my Journal: dated; March 23, 2009

Distansha Amigo

2009-08-24T12:59:00.003+04:00

Hindi ko na halos matandaan kung paano kita nakilala. Ikaw, natatandaan mo pa ba? Dun ba tayo unang nagkakilala sa ilalim ng punong acacia? O nakabungguan kita habang ako ay padaskul-daskul na tumakbo sa gitna ng klase? Pakalat-kalat ka naman kase pare., di mo man lang inisip na baka may lampang pwedeng madapa sa nakaharang mong mga paa. Naalala mo pa ba kung paano ako nadapa at nangudngod sa mismong harapan mo? Oo, ako tandang-tanda ko pa. Tandang-tanda ko pa kung paano kita gustong sugurin ng suntukan ng mga panahon na yun. Habang namumula ako sa sobrang pagkapahiya ay namumula ka din sa sobrang kasiyahan dahil nabiktima ako ng iyong patibong. Pasensya na, engot talaga ko minsan. Makakabawi din ako mag-antay ka lang.

Lumipas ang mga taon, buwan at araw, ang mga awayan natin ay napalitan ng pagmamahalan. Oo, matapos nating maghiwalay ng humigit-kumulang dalawa hanggang tatlong taon. Muli tayong nagkita at binigyang-daan natin ang isang matamis na pagmamahalan - pagmamahalang hindi natin inaasahang agad din nating mapapabayaan at mapupunta sa kawalan.

Oo nga't naging malupit ang pagkakataon sa ating dalawa. Madaming mga pagbabago, madami tayong pansariling pangarap. Kinailangan nating mamili - Ngunit bakit nga ba kinailangan pa nating mamili? gayung maari naman nating abutin ang mga pangarap na yun ng magkasama?

At dun nga nagwakas ang lahat......

----Entry from my Journal dated: June 12, 2003

The day I fell inlove

2009-08-23T18:55:00.000+04:00

Don't know what to do whenever you are near, Don't know what to say, My heart is flowing with tears, When you pass by I could fly, Every minute, every second of the day, I dream of you in the most SPECIAL way, You're beside me all the time all the time.....DON'T KNOW WHAT TO DO by: Ric Segreto

It was months ago when I was blinded with such an unwanted attraction. It was the same time when my heart has seriously taken over me. I refused to eat and sleep. Even my "ME" time was ruined because of those unwanted feelings. Worst of it, my closest friend also likes him so I distanced myself from him. Days passed by and the feelings started to grew deeper. Maybe, that's the power of love - it flows down into your system, without you even knowing it. One day you'll just see yourself constantly thinking about that certain person. And before you know it - LOVE has contagiously taken over you.

Yeah, I kept it as a secret. Nobody knew about it. Not even my bestest friend, not even him. I just plunged into that feeling and then ran into our house and think about it - big time. I became mad about it. I became so attached to that feeling and I get so dependent and I started wanting his attention more. But it came to my senses that the feeling might be wrong. And it came to me that it was not meant to be. That it was just all me, and I was only probably dreaming all along.

I was so down by that time. Suddenly, after a month of believing that a love built amidst oceans and seas will work - I realized that I was just dreaming. I was so pathetic to believe that magic is really there, that once you summoned to the sky - to God, He will be mine. But, unfortunately, God did not replied any single word. He just sent me a blank message.

Fortunately, I managed to let it go and move on. It took me a lot of courage and loneliness. But in return, God gave me someone better. Someone who loves me whole-heartedly, someone who sticked by my side thru thick and thin. Someone who loved me for being ME.
--entry from my Journal dated June 12,2009.

Good things comes to those who wait.

Love.love.love

2009-08-21T13:57:00.001+04:00

"when u start loving a person, u will never stop loving him. maybe over the years, a little less or a bit different, but the thing is, u will really never stop loving that certain person."
--- Stat msg. nung isang makulit na bata sa Facebook ^^,

Magmumuslim na ako

2009-08-20T16:19:00.003+04:00

Mga kapwa Blogero,

Isang magandang araw sa inyo. Maraming salamat sa inyong walang sawang pagsuporta saken. Dahil sa inyong tulong, nakita ko na ang daan pabalik sa aming tahanan. Subalit kagaya ng isang tipikal na tao, ang mundo ko po ngayon ay hinahampas ng matinding alon ng pagsubok.

Isang taon na po ako dito sa UAE. Iba't ibang amoy, salita, pagkain, muka, kultura, ugali na ang aking nakabungguan ng siko. Alam ko din na mura ang ginto sa lugar na ito. Lalu pa't alam ko din na pag sasakay ng taxi pag mag-isa ka lang ay dapat laging sa likod ka sasakay upang.. ehemm...alamuna. Alam ko din na patagalan ng amoy ang labanan dito. Alam ko din po na mahirap ispell ang panahon dito, opo, kagaya sya ng syekoslobakya - nakakabobo. Kung kaya't dapat lang na kasabay ng pagiging competitive ng utak mo sa usaping karir, dapat ay competitive din ang kalusugan mo. Nakakainis kung minsan, pero kasama sa kontrata sa trabaho, kailangan mo din tanggapin na ganyan ang mararanasan mo rain or shine. Bawal din dito ang HHWWSSP. (Kung anong ibig sabihin nyan, ndi ko din po alam) =)), Sabi nga ni Bebe, wala daw kalayaan sa bansang ito. Hmm, meron naman - pero mailap iyon sa mga kagaya namin na dayuhan lamang sa bansang ito.

Matapos ang ilang araw na pagdedesisyon - naging buo na rin po ang loob at desisyon ko. Oo, Magpapaconvert na ko from Roman Catholic to Muslim. Mahirap po kase na iba't iba ang paniniwala. Nahihirapan na din po kase ako na iba ang dasal ko sa dasal ng aking amo. Nahihirapan na din po kase ako, dahil sa tagal ko dito - hindi pa ko nakakapasok sa loob ng isang mosque. Nahihirapan na po talaga ko. Ngunit, isang bagay ang talagang nagtulak sa akin upang gawin ang desisyon na ito.

Ito ay dahil...........

Simula na ng Ramadan bukas! Takte! Dahil Catholic ako, HINDI ako Ramadan timings sa trabaho ko ! Anak ng tipaklong talaga si boi baho!!!!!!

---------------------------------------
Sa mga nagtataka kung bakit: a) hindi nyo ko nararamdaman; b)walang tanim ang farm ko sa FARMTOWN ;c) hindi ako nagaapdeyt ng buhay ko sa plurk ;d)kung bakit hindi ko nasasagot ang comment nyo sa FS;e) kung bakit ndi nyo ko makachat sa umaga (UAE time) ---isa lang po ang sagot. WALANG KURYENTE SA LUGAR NG TRABAHO KO!.hehehe...bear with me. Asahan pa po natin na mapapadalas yan. Hehe at baka ipauso na ulit ang taypwrayter sa opisina ko. Hahahaha

Emo-ng

2009-08-18T17:59:00.006+04:00

Isa siya sa mga hindi pansining babae sa kanilang klase. Bukod sa kanyang "maliit" na height, at sa kanyang "payat" na pangangatawan, mayroon din siyang buhok na hindi naging kagaya sa buhok ng mga nasa commercial ng shampoo o ng conditioner, bagama't lagi siyang tinatanong kung, "mahangin ba sa labas", o sinasabihan ng "mag-star margarine ka kase", nagpatuloy ang kanyang pakikipagsabayan sa agos ng buhay.

Maraming beses din nya naramdaman ang inggit at galit sa kanyang puso. Sa hindi kasi maipaliwanag na dahilan - hindi nya kamukha ang alinman sa kanyang mga kapatid! Hindi niya kahawig sinuman sa kanyang mga magulang! Bagay na nagpapasama sa kanyang loob.

Isang madilim na gabi, nakita niya sa isang madilim na eskinita ang isang matandang pulubi. Sa unang beses ay natakot sya dito - ngunit makaraan ang ilang segundo ay nilapitan din niya ito upang alukin ng dala-dala niyang masarap na tinapay galing sa panaderya ni Mang Ramon. Ngumiti at tinanggap ng matanda ang tinapay. Maya-maya pa ay nagliwanag ang paligid. Ang matandang kanina ay nanlilimahid ay biglang naging isang napakagandang babae (weet-weew ^^,) Suot ang isang bestidang kulay pula, nagwika siya sa babae. "Ako ay isang mensahera ng Team Kablogs, nais nilang ipaabot sa iyo ang munti nilang regalo.." Inabot sa kanya ng diwata ang kahon. Binuksan niya iyon at laking pagkamangha niya ng makita niya ang laman niyon!

Kalakip nito ang aking munting awitin dahil sobrang natats ako sa award na inalay ng Kablogs sa aken.

---------------------------------->

Nais ko pong magpasalamat sa bumubuo ng KABLOGS team. Mula sa founder na si Kuya Kenji, Kay Cm da' Prexy, Kay Kuya George na VP, kay Jee, Azel, Lenz,Kuya Rio, Kuya Bomz, Doc RJ, Kuya Nebz, Marco, Deth, Poging (ilo)cano, Kosa, Marlon, at sa lahat ng mga bloggers na nakibahagi sa KABLOGS sa kanilang munting paraan. MARAMING SALAMAT PO! Para sa kumpletong listahan ng mga nagkamit ng munting regalo mula sa KABLOGS, maari nyo po itong makita ang kumpletong listahan sa sumusunod:

Link 1

Link 2

7 things

2009-08-15T08:00:00.006+04:00

I've been tagged again. Actually may mga nag-tag nga ata saken nung mga nakaraang panahon pero sa sobrang kabisihan ko, parang hindi ko nagawa. Patawad po! Hahanapin ko po yung tag nyo tapos gagawin ko (nag-ekspleyn pa talaga..haha). O sya, move forward na tayo ng makarami.

Eto daw yung mechanics: ^^,

1. Thank the person who nominated you for this award.

2. Copy the logo and place it on your blog.

3. Link to the person who nominated you for this award.

4. Name 7 things about yourself that people might find interesting.

5. Nominates 7 (nagagawin kong nine..hehehe) Kreativ Bloggers you nominate.

6. Post links to the 7 blogs you

7. Leave a comment on each of the blog letting them know they have been nominated.

Una sa lahat, gusto kong pasalamatan si Superjaid sa bonggang award na nipasa nya saken. Kahit hindi ako creative, pinasa mo pa din saken to..^^, joke. I appreciate it sis! Tenk yu ng bongga *hugs*

7 things ( Feeling Myley Cyrus eh nho)

Ang kaisa-isang musical instrument na kaya kong tugtugin eh ang Flute. Kahit gamit ang ilong ---kaya kong gamitin yun...(yuckness! ^^,)
Paborito akong ipatawag ng guidance councelor namin sa guidance office nung highschool ako (hindi para sermunan) kundi, para pakinggan ang rendition ko ng Heaven ni Bryan Adams. ^^, (sipsip!!!)
Napili akong isa sa mga representatives ng Pop Idol para sa Northern Emirates(isang contest na idinadaos yearly ng SFC), pero nagdadalawang-isip akong ipursue. Ang dahilan --- *takot na mapahiya* ^^,
Aamin na ko! Oo, ADIK ako sa Farmtown. =)). At kahit na busy ako sa trabaho, inuuna ko asikasuhin ang hacienda ko, kahit na alam kong laro lang yun!
Naubos ko na ang sick leave ko para sa taong 2009. Na nagamit ko lang dahil sa katamaran kong pumasok pag araw ng sabado. ^^, gudlak sa susunod na absent ko! kaltasan mode na ito! \m/
Sa loob ng isang linggo, three days lang ako busy sa trabaho ko --- namely, sunday, monday at thursday. Rest of the days, busy lang ako sa pagtambay at pag-iikot sa mga blog nyo. At kung hindi nyo ko nararamdaman, yun eh sa kadahilanang nag-aadik ako sa Farmtown o sa plurk. ^^,
Crush ko si Kiko Rustia-oo siya nga, yung sa Survivor Philippines-season 1. Pero nung nalaman kong may kamuka pala sya --- itinapon ko na yung mga pangarap ko na makasama at mapisil ko ang mga masel nya. Hahaahaha... Peace out habibi \m/

Ipapasa ko ang tag / award na ito kanila:

Azel
Jee
Marco
B1
Deth
The Pope
Hari ng Sablay

Let GO, and let GOD

2009-08-13T08:03:00.004+04:00

Mabilis na lumipas ang mga oras ko dito sa UAE, hindi ko man lang namalayan na naka-isang taon na din pala ko. Madami na ring nangyari, madami na ring dumating at umalis, ang iba naman eh andyan pa din at patuloy na nakikigulo sa buhay buhay ko.

Let GO and Let GOD...

Lahat tayo ay nakaranas na ng matinding hagupit ng problema. Pinansyal, pag-aaral, trabaho, relasyon, pamilya, kung anu-ano pa. Nakakapagod makipaglaban sa pagsubok pero kailangan nating kayanin. Napakahirap magpakatatag sa mga oras na nanghihina ka na. Mahirap makipagsabayan sa agos ng buhay, lalu pa at alam mo na hindi ka nabibilang sa mga taong sinasabayan mo. Napakahirap maging bumangon pagkatapos mong matapilok.

Pero lahat ng yan ay kailangan nating kayanin. Lahat ng yan eh kailangan nating i-endure. Lahat ng yan ay kailangan nating iovercome. Hindi natin kailangang dumepende sa ibang tao. Oo nga't naniniwala ako sa kasabihang "No man is an island" totoo yan, ngunit sa pagsapit ng gabi, ikaw at ang sarili mo pa din ang iyong kasama. Sarili mo lang ang tanging takbuhan mo at si Papa God. Ngunit kung minsan, nakakaramdam na din tayo ng pagod, pagkaawa sa sarili at pakiramdan na wala nang nagmamahal sa atin.

Pag dumating tayo sa puntong ganyan ng buhay natin, mas ayus kung hihinto tayo at mag-iisip. Isipin natin kung saan tayo nagmula. Minsan, kailangan nating isiping:

Bumitaw, para muling kumapit Sa Kanya....

Nawawala ako

2009-08-11T17:38:00.002+04:00

Mga kapwa blogero,

Nitong hapon ng August 11, 2009, ay nawala ako. Hindi ko po maalala ang daan pabalik sa bahay namin. Galing ako sa lugar na pinagtatrabahuan ko pero ng ibaba ako ng service ko sa kanto ng kinatitirikan ng aming mansyon, napagdesisyunan kong sabihin sa sarili kong nawawala ako. Nag-away po kami ni b1 kagabi sa kadahilanang ayaw nyang tumigil sa paghaharvest ng kanyang mga pananim sa farmtown. Nagalit po sya at tuluyan nang nakipaghiwalay saken. Sinabi nya po saken na "Crops will go to waste if i will not harvest this". Hindi ko po kinaya kaya ngayon po ay mababa ang presyon ng dugo ko ---pero nawawala pa din po ako. May nakita akong computer shop sa may kanto (pangalawang kanto mula sa binabaan ko ng service), at nag-online ako. Nagpasya akong gumawa ng post dito sa blog ko. Sa kadahilanang nawawala ako. Hindi ko po maalala ang pangalan ko dahil nga nawawala ako. Wag po kayong magalit saken, nagmahal lang ako at pinagpalit ni b1 sa farmtown. Hindi ko lang talaga kinaya. Kaya nagdesisyon akong sabihin sa sarili kong nawawala talaga ako. Kung makikita nyo po ako na pakalat-kalat sa kalsada, tawagan po ninyo ako sa numerong ito: 050.857.96.10. Salamat po.

At higit sa lahat, gusto kong sabihin kay B1 na mahal na mahal ko sya. Advance happy monthsary saten at sa farm mo. Ay mali, hiwalay na nga pala tayo dahil sa farm mo.

Bujoi..^^,

Grabe, pinawisan ako ng malapot sa pag-iisip kung paano ko bibiguin at ililigaw ang sarili ko. Ewan ko ba. Sa hindi ko maipaliwanag na dahilan eh yan ang naisipan ko ipost. Pasintabi lang po sa pwedeng masagasaan. Joke joke lang po =). Pero totoong mantsari namin ni b1 bukas. At hindi pa po kame hiwalay. Dahil nakakapagod po magkwento na naghiwalay kami ngayon, tpos bukas eh magkakabalikan kami ulit. =)) Peace out.

Head Over Feet

2009-08-09T09:02:00.008+04:00

^^, Lovin' this song By Alanis Morisette. Wala akong maisip na post..hehe at mejo busy din ng wanport..=))

English-ing the PanadoL way

2009-08-06T08:25:00.005+04:00

Hindi naman sa nagmamagaling ako sa pagi-english. Kamote din naman ako sa salitang yan lalu pa at British ang makakausap ko sa tuwing uuwi ako sa bahay namin ngayon. Naloloka ko sa tuwing babanggitin niya ang salitang back bilang "beck" ewan ko kung nakakatawa ba talaga o mababaw lang yung kaligayahan ko. I will go beck to London in two weeks time...And will come beck here again next Dyenyuweri (January). Nangangasul ako kakatawa ng marinig ko yan galing sa lola ko nung isang araw. (Wag nyo kong isusumbong).

Pero walang hihigit sa kakayahan na meron ang mga Panadol. Ewan ko ba, pero nang magsabog ata ng KKK- katalinuhan,kabanguhan, at kababaang-loob - - majority ng gising eh ang lahi nila. Ayoko namang mangamoy racist or anything, pero sa isang taon na pagtigil ko sa mundong pinapalibutan ng mga Panadolz, yan lang ang napansin ko. Minsan na din akong napaaway sa may-ari ng kumpanyang pinaninilbihan ko dahil hindi kami nagkaunawaan sa email na pinagpasa-pasahan namin. Hindi kase ako nagamit ng common sense, at hindi ko binabasa ng matino ang mga email nya sa akin. Yun eh ayon sa kanya. Eh kaya lang. What to do yani?, Im just a f*%^ing employee here....kaya kahit na alam kong ang spelling ng INQUIRY eh nagsisimula sa I (na minsan ko nang kinorek), na pilit nilang pinapalitan ng ENQUIRY, sinikmura ko na din. Bakit ba, wala naman dito ang mga naging teacher ko sa English. Wala naman dito ang nanay ko na magagalit pag palpak ang spelling ko. Wala naman kami sa spelling bee para magpagalingan sa spelling. Ewan ko, di ko na tuloy alam kung ano ang tama at mali sa paligid ko.

Sa tagal ng paggawa ko ng mga business letter - ngayon lang ako nabobo ng sobra. Banatan ka ba naman ng closing remarks na Thanking you, wag na daw ang Sincerely yours at ang Best Regards, dahil nasa UAE kami. Naisip ko tuloy kung nadadagdagan ng ba ang paggamit ng -ing kapag umalis ka na sa teritoryo ng Pilipinas. Nagiging present tense lahat ng verb pag nandito na sa UAE. Kakatuwa naman kung ganun. Hehehe...

Magsusumbong na lang ako sa english teacher ko para pingutin sila at paluin ng bongga sa pwet nila. Sabay pa-skwat at lagay ng plakard sa leeg nila na may nakasulat na

"I will speak and practice good english-ing neks taym.."

AKO

2009-08-03T08:36:00.002+04:00

Nagiging walang kwenta ang buhay ng tao kapag lahat ng pwede mong hilingin eh nasa sayo na. Nagiging isa na lang routine ang pang-araw araw na buhay mo. Gigising ka upang magpunta sa trabaho, matapos ang trabaho, uuwi ka at matutulog. Ganun lang kasimple.

Ako, ang nagpapatakbo ng buhay ko sa ngayon. Ako ang direktor, ako din ang artista sa maigsing kwento na hinanda ni Papa God para saken. Sa simula, pinlano kong gawin itong makabuluhan at maayos, sa simula, inisip kong makipaglaban at maging isang mabuting huwaran sa ibang tao. Sa simula, pinlano kong maging inspirasyon tungo sa pagbabago ng ibang tao. Sa simula, pinlano kong maging masaya at kuntento sa kung anuman ang maaari kong makamit sa hinaharap. Sa simula, lahat ng mga bagay na pinlano ko ay pinaniwalaan kong makakamit ko--kahit anupang kalokohan at impaktors ang humarang sa daan ko tungo sa tagumpay.

Ngayon, halos nakamit ko na ang lahat. Pero parang may kulang pa din. Sabi nga nila wag kong hanapin ang mga bagay na alam kong imposible kong makamit. Ako na din mismo ang nagsasabi na maging kuntento ako sa mga bagay na meron ako. Na maging masaya ako sa mga bagay na maaaring makapagpasaya sa akin.

Ngunit nagising ako isang araw, at naramdaman ko sa aking puso na may kulang pa pala. Naalala ko na sa pagbuhos ng mga blessings sa akin nitong mga nakaraang bwan, kasabay nito ang pananamlay ng aking pananampalataya kay Papa God. Kasabay nito ang paglayo ng aking loob sa aking pamilya. Kasabay nito ang unti-unting pagkasanay ko sa buhay na meron ako dito. Ang buhay na malaya at mag-isa. Ang buhay na walang inaalala kundi sarili ko lamang. Ang buhay na walang ibang importante --- kundi AKO lang, at wala ng iba pa.

Life and Love

2009-08-01T13:33:00.003+04:00

My husband is S/W Engineer by profession, I love
him for his steady nature and I love the warm feeling when I lean
against his broad shoulders.

Two years of courtship and now, five years into marriage, I would have to admit, that I am getting tired of it.

I am a sentimental woman and extremely sensitive when it comes to a
relationship and my feelings. My husband is my complete opposite; his
lack of sensitivity, and the inability of bringing romantic moments
into our marriage has disheartened me about LOVE.

One day, I finally decided to tell him my decision, that I wanted a divorce.

"Why? " he asked, shocked.

"I am tired. There are no reasons for everything in the world !" I answered.

He kept silent the whole night, seemingly in deep thought. My feeling of
disappointment only increased. Here was a man who was not able to even
express his predicament, so what else could I expect from him?

And finally he asked me: "What can I do to change your mind?"

Looking deep into his eyes I slowly answered: "Here is the question.

Let's say, I want a flower located on the face of a mountain cliff, and we
both are sure that picking the flower will cause your death. Will you
do it for me?"

He said: " I will give you your answer tomorrow...." My hopes just sank by listening to his response.

I woke up the next morning to find him gone, and saw a piece of paper with his scratchy handwriting that goes....

My dear, "I would not pick that flower for you, but....please allow me to explain the reasons further.....

This first line was already breaking my heart. I continued reading.

"When you use the computer you always mess up the Software programs, and you
cry in front of the screen. I have to save my fingers so that I can
help to restore the programs.

You always leave the house keys behind, thus I have to save my legs to rush home to open the door for you.

You love traveling but always lose your way in a new city. I have to save my eyes to show you the way.

You always have the cramps whenever your "good friend" approaches every
month. I have to save my palms so that I can calm the cramps in your
tummy.

You like to stay indoors, and I worry that you will be
infected by infantile autism. I have to save my mouth to tell you jokes
and stories to cure your boredom.

You always stare at the
computer, and that will do nothing good for your eyes. I have to save
my eyes so that when we grow old, I can help to clip your nails and
help to remove those annoying white hairs. So I can also hold your hand
while strolling down the beach, as you enjoy the sunshine and the
beautiful sand...

Thus, my dear, unless I am sure that there is
someone who loves you more than I do... I could not pick that flower
yet, and die ... "

My tears fell on the letter, and blurred the ink of his handwriting...

That's LIFE, and LOVE. When one is surrounded by love, the feeling of
excitement fades away, and one tends to ignore the true love that lies
in between the peace and dullness.

Love shows up in all forms;
even in very small and cheeky forms. It has never been a model. It
could be the dullest and most boring form ...

Flowers, and romantic moments are only used and appear on the surface of the
relationship. Under all this, the pillar of true love stands... AND
THAT'S LIFE

People often goes for romantic gestures, surprises
and sweet words whispered into their ears. We fall in love and feel
loved because of these so called romantic moments.

But the truth is romantic moments cannot show how much a person loves you. They merely create the feeling of being loved.

---Just a thought to fonder. ^^,

Drama

2009-07-29T13:36:00.004+04:00

As a mother, I I know that I am not the perfect one. Not the one that they will miss every time I'm not around, not the one that they will talk through on the phone for long hours. Not the one who can read their fairytales before they go to sleep. Not the one that they will kiss in the cheek, not the one that they'll obey and be proud of. I only wanted them to love and cherish me. Not as their mother, but as the woman who tried her best to love them and sacrificed every little thing that she has so that they can survive.

Nanginig ang katawan ko ng narinig ko ang mga pahayag na yan. Nagsimulang mangilid ang luha ko sa kakaibang lungkot na aking naramdaman. Parang isang halimuyak na unti-unting nanuot sa aking sistema. Pinilit kong pigilan ang paglabas ng aking tinatagong emosyon. Pilit kong iniwasan na maapektuhan. Pinilit kong wag marinig at makita ang kalungkutan na namumuo sa kanyang mga mata. Maya-maya pa ay pinakawalan na niya ang matagal nang itinatagong kalungkutan. Tumakbo sya sa kanyang silid at sa upuan doon nagkubli. Tahimik akong nakiramdam, at tumingin sa kawalan.

"Kung alam ko lang sana, edi sana...."

Puno ng pagsisisi at pagka-aba sa sarili ang tangi niyang nadarama sa mga oras na iyon. Nais ko sanang amuhin sya at patahanin sa kalungkutang kanyang nadarama subalit hindi ko mahanap ang mga tamang salitang makapagpapaalis ng kalungkutang nararamdaman niya sa mga oras na iyon.

Nilisan ko sya habang lumuluha at tinatangis ang mga bagay na kanyang ginawa para sa kanyang anak. Kung gaano sya nanghihinayang sa oras at suporta na binigay nya para dito.

Tahimik akong umusal ng panalangin. Panalangin na sana ay maging mabuti ang lahat sa mga darating na araw. Matapos ang maikling panalangin, ipinikit ko ang aking mga mata, pinatulog ang diwa. Subalit ang bawat pahayag ay tumatakbo pa rin sa aking isipan. Agad kong naalala ang nakalipas....

Pitong taon ako nun ng mamulat ako sa katotohanan tungkol sa tunay na kalagayan ng kanilang pamilya. Ang babae ang nagtataguyod ng pamilya habang ang asawa nya ay sa bahay lang maghapon. May kaya sila at ang anak nila ay nag-aaral sa pribadong paaralan. Datapwa't lumaki akong kasabay ang kanilang anak, hindi malapit ang loob ko dito. Bibihira ko din siyang makalaro sapagkat mas gusto niya ang mga laruan ng iba niyang kapitbahay.

Lumipas ang dalawang taon, kinupkop nila ako upang doon sa bayan nila ipagpatuloy ang aking pag-aaral. Doon naging malinaw sa akin ang lahat. Ang babae ay nagtatrabaho sa Maynila, habang ang lalaki naman ay walang inaatupag kundi ang pag-inom at iba't ibang bisyo sa kanilang bahay. Kung lustayin nila ang kanilang pera ay ganun-ganun na lamang. Habang ang anak naman nila ay sa barkada naman nalulong. Matapos ang kanyang oras sa paaralan, agad na siyang sumasama sa kanyang mga kaibigan at kung umuwi ay talaga namang gabi na. Lumaki ang kanyang anak sa pangangalaga ng isang yaya na hindi marunong magbasa at magbilang. Lumaki ang anak niya sa pangangalaga ng isang taong baluktot ang paniniwala sa buhay. Lumaki ang anak niya sa pangangalaga ng isang taong sarado ang utak sa realidad at sariling paniniwala lamang ang pinaniniwalaan.

Hindi ko kinaya ang makasalamuha sila sa iisang bahay. Hindi nagtagal ay nagpasya akong umuwi sa amin at doon na lamang ipagpatuloy ang aking pag-aaral.

Malaki ang pagkakaiba ng aking pamilya sa kanilang pamilya. Malaki ang pagkakaiba - mula sa ugali hanggang sa pananalita. Nakakalungkot isipin na sa mga panahon kung kailan nagsisimulang maging matagumpay sa buhay ang isang tao, saka nya nakakalimutan ang kanyang pinagmulan, ang kanyang PAMILYA.

Walang backbone

2009-07-28T14:18:00.006+04:00

Lapitin ako ng mga ganitong uri ng tao. Walang backbone kung tawagin ng bestfriend ko. Syempre hindi literal ang ibig sabihin. Walang backbone -- walang paninindigan sa sarili. Ganyan nya tawagin ang mga taong nagmamahal pero natatakot sa commitment. Ganyan nya tawagin ang mga lalake na hindi marunong patunayan ang mga nararamdaman nila. Mahilig lang silang makipaglandian, makipagharutan at kung anu-ano pang kalokohan sa buhay. Pag nag-fall ka sa ganitong uri ng tao, kalahati ng buhay mo eh hinayaan mo nang mahulog sa hukay. Sila yung tipo ng mga taong mahilig makipag-date, mahilig makipag-flirt, pero pag naramdaman nila na attracted na sila sa babae, wag ka nang umasa pa na magtetext o tatawag pa sila sayo - dahil willing silang gawin lahat para lang mawala agad agad yung nararamdaman nilang yun!

Sila yung tipo ng tao na hindi lang nila magustuhan yung sinuot mong blouse o pantalon sa araw na nagdate kayo, burado ka na agad sa utak nila. Madali rin silang magkaron ng amnesia. Madali silang makalimot ng pangalan, lalu pa't hindi sila nakapag-take advantage sayo. Mahusay din silang magpanggap. Mahusay din silang gumawa ng istorya.

Bakit ko alam?

Hmm....

Lapitin kase ako ng mga ganitong uri ng tao. Hehe ^^,

Antayteld wans more....

2009-07-27T13:17:00.006+04:00

Minsan isang araw eh kaya ko naman pala maging babae. Kaya ko naman palang magsuot ng gown at kaya ko ding maghigh-heels. Ang sabi ko eh hindi ako maglalabas ng picture. Pero oks lang pala. (Hindi naman ako masyadong mukang tanga). Chaka na yung iba..Di ko pa makita ehh, madami kasing paparazzi na naaliw saken. Hahaha...

at higit sa lahat, kaya ko to pinost---wala akong maipost!..nyahhaha

Naiinis ako

2009-07-22T15:40:00.004+04:00

Kapag ang buhay mo eh medyo smooth sailing ng wanport. Medyo binubuhusan ni Papa God ng konting thrill. Konting twist, parang sa telenovela, para madaming sumubaybay, para maraming ratings, para sumikat pa yung bida.

Ayus naman ang buhay ko ngayon. Oo, almost complete. Lahat kase ng aspeto na "may kulang" dati sa buhay ko eh ayus na ayus na ngayon. Masaya ako at kuntento sa ngayon. (oo, ngayon lang - dahil hindi nga ako marunong makuntento sa buhay.hahah). Liban na nga lang sa mga biglang sumulpot na anay sa mapayapang pamumuhay ko sa bahay ni Tita:

Isang mapayapang araw na nanananananahimik ang pamumuhay ng prinsesa ng mga astig (ako yun). Ay bigla syang nakatanggap ng balita. Balitang nagpabaligtad ng sikmura at nagdala sa kanya sa alanganin (ng wanport) dahil nabalanse nya na ng bongga ang kanya iskedyul at kung ano-ano pang kalokohan sa buhay nya para sa darating na mga araw. Wag kayong mag-alala ang balitang ito eh hindi naman nakakasama sa inyong bida. Wanport lang.

Hanggang sa dumating na nga ang araw ng paghuhukom.

Tahimik na natawa mag-isa si tukmol ng bigla niyang marinig ang nakakahilakbot na boses. Ang boses na mahilig mag-utos. Ang boses na mahilig magmanipula ng buhay ng ibang tao. Ang boses ng taong walang pakundangan kesehodang galing kang trabaho (na nagtrabaho o tumambay, pareho lang yun!). Ang boses na walang binibigay na oras para sayo para ibigay mo sa sarili mo.

Isang bwan LANG NAMAN. Oo, parang kagaya lang ng isang kontrata sa trabaho na agad kang nasipa. Isang bwan lang ang pagtyatyagaan mo at ikaw na ulit ang "master" ng buhay mo. Pwede ka na ulit mamuhay ng patapon o maayos. Matulog ka o hindi, walang makikielam sayo.

Naisip nyo ba? Ang isang bwan na nagtataglay ng 3o o 31 days eh malaki o matagal na panahon din kung iko-convert mo sa seconds? milliseconds? Ang isang araw eh magiging matagal kung bawat minuto eh para kang isang sundalo. "Anak, maupo ka dito...(at makikinig ako sa usapan nyo ng kausap mo), tama na yan, bukas naman kayo mag-usap..gabi na" mga ganung factor lang. Nakakabanas, dahil hindi nya alam kung gano kahalaga saken yung bawat isang salitang pinag-uusapan namin ng kausap ko. (kung magsalita parang business ang pinag-uusapan, hahah)

Palibhasa walang lablayp. Hahaha.. Kaya mahilig makielam. Palibhasa walang natawag at nagteteks sa kanya kaya madaming napupuna. Palibhasa............Hayyyyyyyyyyyyyy........
Palibhasa hanggal angal lang ako.

Takte...
Ilang araw na lang naman.
Minus, minus, plus, divide, subtract, ikwals. At makikita ko na sya ulit na umalis. tahimik na ulit ang paligid. Makakatawa na ko ulit ng hindi sapilitan o pinipigilan. Maipapakita ko na din ang tunay na ako. Yung ako na masamang tao. Yung ako na hindi maintindihan ng maraming tao.

Keep on Loving you

2009-07-20T13:13:00.003+04:00

** ang sumusunod na lyrics ng kanta ang hindi nagpatulog saken nung byernes ng gabi. Inuulit ko, lyrics ng kanta ang hindi nagpatulog saken..hahaha..:P

You should've seen by the look in my eyes, baby
There was something missing
You should've known by the tone of my voice, maybe
But you did'nt listen
You played dead
But you never bled
Instead you lay still in the grass
All coiled up and hissin

And though I know all about those men
Still I dont remember
Cause it was us baby, way before then
And were still together
And I meant, every word I said
When I said that I love you I meant
That I love you forever

And Im gonna keep on lovin you
Cause its the only thing I wanna do
I dont wanna sleep
I just wanna keep on lovin you

------->

--xoxo--

2009-07-18T12:30:00.000+04:00

Someone once told me that the power in all relationships lies with whoever cares less, and he was right. But power isn't happiness, and I think that maybe happiness comes from caring more about people rather than less...--quote from Ghosts of the Girlfriends past. ^^,

Deadma

2009-07-15T15:24:00.003+04:00

Matagal na kitang pinagmamasdan. Matagal na kitang tinitignan mula sa malayo. Matagal mo na kong napapaligaya. Hayy. Ewan ko ba kung anung meron ka at parang mahal na kita.

Nung una kitang makilala halos hindi kita pinapansin. Nung may nagsabi sa akin ng iyong pangalan, wala akong sinabi ni isang salita kundi mahinang "ah ganun ba?". Lumipas ang mga araw at nakita ko na lamang ang aking sarili na nagsisimulang hanapin ka. Nakita ko ang aking sariling tinatanaw ka sa tuwing ako ay may libreng oras. Nakita ko na lamang ang sarili kong nagsisimula nang mahibang ng dahil sa kagandahang iyong taglay. Sa kagandahang alam ko ay matatagalan pa o pag hindi na pinalad pa ay hindi na magiging akin pa.

Ilang buwan na kitang iniisip ngunit dumating nga ba ang panahon na napansin mo din ako? Ni isang minuto ba mula sa iyong pagkakaupo sa iyong kinalalagyan ay nakita mo ang aking munting pagpapahalaga sa'yo? Ni isang beses ba ay nakuha mo ding ngumiti pag nginingitian ko ang iyong angking kagandahan?

Nasasaktan na ako at nahihirapan. Gusto ko nang lumaya mula sa iyong kagandahan. Nais ko nang lumaya mula sa pagkaka-alipin ko sa iyong kariktan. Nais ko nang mamuhay ng hindi ka naaalala.

Nakakalungkot isipin na sa panahon kung kailan lubusan na kitang mahal at saka pa kita kailangang palayain. Nakakainis isipin na hindi ko magawaan ng paraan ang bagay na ito upang maging masaya ako sa iyong piling. Nakakairita dahil kahit paulit-ulit kong sabihin na ayoko na sayo, patuloy ka pa ding idinidikta ng aking isipan.

Ngunit alam ko, makakalimutan din kita. Alam ko, may darating pang mas maganda at mas kaaya-aya kaysa sa aking paningin. Alam ko, at naniniwala ako. Na may darating pa na para sa akin.....

Kaya deadmahin mo ko NOKIA 5800. May darating pang mas maganda at mas high tech kesa sayo. Magsama kayo ng mga lumang modelong cellphone!!!!!!!! ^^,

Si Ate

2009-07-13T10:26:00.003+04:00

Isa akong mapanlait na tao. Weirdo ang kumbinasyon ng ugali ko. Mapanlait na mahilig mag-appreciate ng ugali at panlabas na anyo ng ibang tao. Hindi ako maganda at lalong hindi ako perpekto, pero nasa dugo ko na nga ata ang pagiging mapanlait.

Mag-iisang taon na din ako dito sa UAE. Hindi lingid sa kaalaman ko na madaming mga poker face dito. Orayt. Hindi po yung kanta ng isang singer na parang tanga kung kumanta ang tinutukoy ko. Kundi yung mga sumasaydlayn saydlayn kung minsan. I've got nothing against them actually. Very open minded akong tao. Walang kaso saken kung yun ang napili nilang pagkakitaan dahil aware naman ako kung gaano kahirap ang mabuhay dito sa lugar na ito. Lalo pa at panahon ng credit crunch (recession--pero yan ang tawag ng lola ko kaya ginaya ko na din).

At dahil naiirita na ako sa isa kong bagong kabusmate. (itago na lang natin sya sa pangalang "ATE"). Nais kong gawing tabloid ang blog ko para mailabas ang mga hinaing ng sobrang natotoreteng mundo ko dahil sakanya.

Nakilala ko si Ate mga last month. Actually mga bandang march 2009 eh busmate ko na sya. Pero deadma ko sakanya, hindi ko kase maramdaman ang ispiritu at ang substance nya sa pagkatao nya. Mula sa false eyelashes at boobs na parang inflated balloon (oo, parang kagaya ng kay Betty Boop), at walang kwentang stories about her S** life, wala ka nang ibang mahihita kay ate. WALA. as in WALA. WALA talaga kundi ayun nga wentong kahit siguro lalake eh magsasawa nang pakinggan sya dahil sa araw-araw na ginawa ni Papa God, yun ang gawain nya ang Magyabang at magkwento na ginawa syang dinner ng kasama nyang kadinner date nung isang gabi. Naisip ko tuloy na may mas walang wentang tao pa pala bukod saken.

Iniiwasan ko na sya, pero kagaya ng pulgas na pilit sumisiksik sa balat ng aso, sumisiksik pa din sya sa akin at panay ang kwento at yabang tungkol sa iba't ibang lalake na meron sya sa lahat ng emirates na meron ang UAE. Malapit na kong magkasakit ng patay-malisya dahil nagpapanggap akong bingi at tulog kapag tumatabi sya sa akin sa bus.

Pero sa isang banda ay naaawa din ako kay ate. Naawa ako dahil hindi nya mahanap ang tunay na kaligayahan at atensyon na dapat ay tinatamasa nya. Naaawa ako dahil iba ang pagtrato nya sa kahalagahan nya bilang isang babae. At naaawa ako sa kanya dahil, parang kumawala na sakanya ang utak nya.

Hayy ate, wag mo sana makilala si B1. Haha. Kundi pag-uuntugin ko kayo ng bonggang-bongga. Joke ^^,

Antayteld

2009-07-12T08:39:00.008+04:00

We are all a little weird and life's a little weird, and when we find someone whose weirdness is compatible with ours, we join up with them and fall in mutual weirdness and call it love.

Dahil adik ako....

2009-07-10T11:17:00.002+04:00

- Hindi ako masyado natutulog.
- Hindi na ko nakakapag-isip ng matino.
- Hindi na ko nakakapag-apdeyt ng blog ko.
- Nalilibang ako sa pekeng taniman na pinapayaman ko sa facebook. (anung masasabi nyo, last week lang ako nagfocus dun, pero level 10 na ko..nyahaha)
- Nalilibang akong makipagbolahan sa mga taong hindi ko naman talaga kaclose..(sa plurk,na binitawan ko na din dahil nga sa FARMTOWN na ko naninirahan ngayon)
- Iniisip kong maligo sa umaga gamit ang tap water (na sobrang init), ang ending...mahapding balat dahil sa mainit na tubig..nyahaha.
- Kung anu-anong rekomendasyon ang sinasabi ko sa amo ko, payagan lang akong magbakasyon (oo, para syang matandang dalaga kung ligawan, ang hirap kunin ng "oo")
- Wala na kong inatupag kundi mag-online maghapon. Tulog lang ang pahinga. hahah
- Nag-inarte ako at umangal ng bongga sa migraine ko... Ang ending...isang appointment sa optalmologist..At ang hatol...matang lumalabo dahil sa paggamit ng computer..orayt...hehehehe

Ngayon ay kamuka ko na si Betty la fea. Dahil kumpleto na ang accessories. Nakabraces ako at salamin. Nyahahaha.....

Hanging statement

2009-07-06T21:37:00.003+04:00

"i want to stop wondering what if... i want to know what is..."

Hanging statement. Nakakapagpatulo ng laway. Nakakainis dahil binitin ng nagsabi. Nakakainis dahil hindi mo malaman kung ano nga ba talaga yung ibig sabihin. Nakakairita, dahil..English..hahah. Aminado ako, fanatic ako ng mga ganitong linya. Yung tipong akala mo artista kung umepal ng mga salita. yung mapapatingala ka sa pagiisip kung ano nga ba talaga yung sinabi nya o kung may mas malalim pang ibig sabihin yun.

Lalu na kung kagaya nyan ang maririnig mong salita. Madaming pwedeng ibig sabihin :(

Homesick

2009-07-05T08:36:00.004+04:00

Life is a journey
Its a matter of choice and chance
Its a matter of hard work mixed with luck
Filled with faith, hope and love

We let go and learn from the past
We live and rejoice in the present
We learn to trust in our future
We learn to forgive and accept and become a better person.

So rejoice and be happy
Stay calm and contented
For as long as we are living
Let us always remember, there will always be LESSONS.

Those words hit me big time last night while i was watching Cheaper by the dozen 2. I had been avoiding those unwanted feelings since day one of July. The feeling of being alone here without my siblings and my parents. Much more popularly known as "Homesick". I had been feeling quite lame since last week because my boss denied my request for my annual leave of 15 days.

And many more factors which I had been trying to ignore.

And many more things that I am trying to understand and let go of.

And many more things that I am trying to seek.

And many more things that I am trying to do.

And many more things that I am about to (and had been trying to) LEARN. :'(

I had learned that...

2009-07-02T20:48:00.002+04:00

- giving out some hanging statements might lead to confusions and misunderstandings.
- The golden rule : "Do unto others what you want others to do unto you" basically applies to every individual ALL THE TIME, no exceptions, no alibis.
- The secret to happiness is CONTENTMENT.
- Rebounders are like canine dogs, they can easily smell girls who are grieving from their past relationships and make them fall in love and then leave you hanging once they get what they want.
- Wishes do come true. Just hold on to it and it will happen.
- There will always be someone who will love you when you least expect it.
- Letting go is apparently part of our lives.
- Friends do come and go. But they will always remain forever in our hearts no matter how vast the distance is.
- Human beings are created weak. period.
- Some people who appears to be strong is exactly the opposite of their physical aspect, at times, they are the ones who are very emotional inside.
- The most crucial part of growing up is the mere fact that you are "getting older", and it is inevitable. Whether you deal with it, or you live with it. Haha.
- Challenges will make you strong so we should be thankful that trials come in and out of our lives.
- Beauty is essential to the eye. But beauty fades as time goes by.
- Moving forward in ones life has one secret. ACCEPTANCE.
- A dream will remain a dream not unless you do something about it.

Subok

2009-06-30T08:57:00.004+04:00

Subukan mong mag-abroad, tutal naman bata ka pa, hindi ka magiging malungkot dun. Isipin mo na lang ang kinabukasan ng mga kapatid mo, nila, naming pamilya mo.

Kung tama ako ng pagkaka-alala, yan ang pahayag na nagpakumbinsi saken para mangibang-bansa....

Halos mag-iisang taon na din ang lumipas mula ng mahirapan akong kumbinsihin ang sarili kong umalis. Madami akong mga tanong noon. Natatakot akong umalis. Natatakot akong iwanan ang mga mahal ko sa buhay. Natatakot akong maiba ang takbo ng buhay ko. Oo, natatakot ako. Dahil duwag ako.

Naaalala ko pa, Marso pa lang ng taong 2008 ay pinakuha na nila ko ng passport sa DFA. Ilang araw matapos ang aking kaarawan. Malungkot ako ng mga panahon na iyon. May hang-over pa kasi ako sa pakikipaglokohan ko sa aking ekswaysey, masakit din ang kalooban ko nun, dahil na rin kailangan kong iwanan ang pag-aaral ko. Huling taon ko na nun sa kursong BS Vulcanizing. Kaya lang, para sa isang MAS magandang oportunidad, pinili kong makipagsapalaran.

Hulyo 21, 2008 ng natanggap ko ang aking visit visa at plane ticket galing sa aking tita. Wala ako sa sarili ng mga panahon na yun. Hindi ko rin sinabi sa aking mga magulang na matutuloy na ang pag-alis ko. Wala akong sinabihan ni isa dahil ayoko SANA tumuloy. Dahil na naman sa TAKOT at PANGAMBA na baka hindi naman ako swertihin sa ibang bansa. Marami akong impaktors na dinadahilan sa sarili ko.

Not all things are meant to be, but everything is worth a try

Dinikdik ko sa sistema ko yang kasabihang yan.

Hanggang ngayon namumuhay pa din ako sa kasabihang yan.

Minsan nalulungkot ako at nahihirapan.

Iniisip na sa edad kong ito, sana ay nasa tambayan lang ako at nakikipagharutan sa mga kaedaran ko.
Iniisip na sana, nasa bahay lang ako at natutulog.
Iniisip na sana nasa bahay lang ako at nakikita ang pagkukulitan ng mga kapatid ko.
Iniisip na sana, nasa bahay lang ako at naririnig ang mga tawa at halakhak ng mga kapatid ko.
Iniisip na sana,sana lang naman. Nasa pinas ako.....

Ngunit ang lahat ay hanggang sana lang......

Dahil.......

Hindi ako pinayagan magbakasyon ng amo ko sa Pinas ngayong taon na toh. Buhoooo...takte ka boss...!!!!!!

Untitled

2009-06-28T21:00:00.003+04:00

I remember how I used to pray to Him.
"God give me the man that I deserve,
let him find me in the right time
and accept me with all that I am,
not with what I have and who he wants me to be."

People around me used to tell me:

Don't go for looks for it will just wither and dry as time goes by
better choose that someone who has beauty and kindness in his heart
someone who will still love you
when all of the people you cared for has turned their back on you.

Love that someone who will make you laugh when tears are starting to fall
Love that someone who chases away that pain in you
Love that someone who takes care of you
Love that someone who calls you, just to say "I love you".

And now that God gave him to me.
I feel definitely complete and contented.
I feel at ease and inspired
I feel loved and taken care of.

Thank you for coming into my life
Thank you for putting back the pieces of my broken heart
Thank you for being you
And more apparently,
Thank you so much....

For loving me :D

Looking back

2009-06-24T08:47:00.002+04:00

I saw a lady
Longing for acceptance
looking for love
asking for forgiveness.

I saw a lady
full of pain, full of worries
full of hatred, full of insecurities
full of mistakes, asking for a change.

I saw a lady
full of demise
full of sorrow, full of hurt
full of uncertainties and immaturity.

As I step forward
I saw the lady
striving hard
awaiting for a miracle to happen.

And now,
as i sit here quietly
tears fell down my face
as i see myself in the mirror.

I am seeing the lady now
full of strength and maturity
full of passion and love
full of wisdom and knowledge.

I smiled as i wiped my tears
I smiled as i recall all my failures
I smiled as i think about the future
I smiled as i overcome new challenges.

I thanked God for putting me into this test
I thanked God for letting me fail
I thanked God for allowing my heart to be broken
I thanked God for putting me into dismay.

For I know in every test, I will learn something
For after the fall, i will manage to get up.
For after every heartbreak i will love again
for after the dismay, there is contentment.

As I glanced through the window
I imagined the lady in the future
Wiser, stronger, and braver
Matured, loving and full of faith...in God. :)

23 Years and still counting

2009-06-23T08:33:00.002+04:00

June is the season for weddings. Madaming usap-usapan sa tabi-tabi, sa barber shop, sa parlor at maging sa palengke tungkol sa magagarbong kasalan ng mga magkakakasintahan. For so many years I had been a wedding singer for a couple of weddings na din. Kaya ko na nga ata sabayan ang pari at ang ikinakasal sa kanilang exchange of vows. Ilang beses ko na ding pinaiyak ang sarili ko while singing some great lovesongs for them. Ilang beses na din akong nakarelate sa kwento ng mga ikakasal. Pero I'm still young, I'm not in a rush ^^,...At hindi tungkol saken tong post na toh.

I was born a year after my parents got married. My parents' love story is really great, actually when my mum got the chance to tell me about it, nakikita ko pa din sa kanya yung saya and pagmamahal nya kay Papa - parang nagsisimula pa lang ulit sila. (gaya nga ng sabi ni Prof Pajay kay B1 --hi-skul syndrome, haha).

Long time friends si papa and mama. Bestfriend ni papa yung isang tito ko. Kaya sila naging magkaibigan ni mama. Being the youngest daughter, ipinagkasundo si mama sa isang family friend nila. (May lahi kasi silang wanport na chinese that's why medyo naniniwala ang family nya sa arranged marriage). My dad's parents doesn't like my mum. And they want somebody else for my dad. My dad all along admired my mum. She's pretty, simple and intelligent. And syempre, my mum also admired my dad by his talents, attitude and perseverance in life. My dad was in his college years by that time when they decided to ran away from their parents. My dad was a product of a broken family and he wants to build a "good and happy family" kaya when they've got the chance, nagtanan sila.

My mum by that time was 20 and my Dad was 21. (ang bata nila lumandi..nyahaha), when they got married. Hindi naging madali ang lahat sa kanila. My mum needs to work to support my dad in his studies, my dad by that time is on his last year in ECE. Kaya lang, my dad decided to stop his studies dahil nabuo ako (wahaha, sorry namern di tuloy naging engineer ang tatay ko..:D), and pinahinto nya sa pagtatrabaho si Mama.

The first few years of their married life had been full of challenges and struggles. Lalu na when they had their first baby. Este, their first cute baby. Pero i admire them for being so strong and supportive to one another. Ideal relationship ko yung sa parents ko. Hindi sila mahilig magdisplay ng affection nila for each other. Pero nakikita at nararamdaman ko how sincere and pure their love for one another is. And that love and sincerity reflects on us ng mga kapatid ko.

We may not be the perfect family, because there is no such thing as perfect. Pero keri kong ipagmayabang dito sa blog ko ang pagmamahalan nila..:)

Kaya let me greet you Papa and Mama a Happy 23rd wedding anniversary! :). May Papa God bless and give you a good health always! :D. Love you both Mama and Papa! :)

Counting my blessings

2009-06-22T08:19:00.003+04:00

Mabilis na lumipas ang mga araw at oras nitong mga nakaraang panahon. Akalain mong mid-year na ulit!

-Malapit na ulit ang Ramadan! (shortened ang office hours ap kors! yeay!)
-Malapit na ang annual leave ko!
-Malapit na kong mag-one year sa UAE!
-Malapit na kong mag-one year sa SFC
-Malapit na ang bonggang Natcon! :D
-Malapit na ang christmas! (looking forward to spend it with B1 this time! yeay!)--ay kaya lang...:(

Well, obviously i'm looking forward to many new things in my life. I feel incredibly complete these past few days. **blush**. Kaya naman kesa magemote ako ng bongga, bago ko pa mawaglit sa utak kong malabnaw pa sa evap na gatas, haha. Nandito ang listahan ng mga blessings na nais kong ipagpasalamat kay Papa God for the year 2009.

Good health / My work / my family / B1 (for inspiring and loving me always :D)--looking forward to spend more time with you :) / Friends (UAE chaka sa pinas) / Talents and skills / Bonggang energy na nagagamit ko araw-araw kahit mailap ang pahinga / Love / Hope / Faith / Wisdom / Strength / Knowledge (na nagagamit sa paggamit ng kalkaleyter) / My aunt who's looking after me / My cousin and my cousin-in-law for supporting me (fansclub?joke) / SFC / My household sisters (pagdamutan nyo na ang mga oras na nabibigay ko sa inyo, bisi lang talaga) / Music Ministry (lalu na for making Renee' and Ferdie the head of the team) / Docu team / My sister Yanah for making her strong and healthy always / My sister Mau for keeping her safe in kish Islands (looking forward to be with her again this coming week :) / Renee' for being a sister, mother and a friend to me / Ate aileen (sa pag-ampon saken pag naiiwan ako ng household ko, lol) / Kuya Kenji, for those soothing words, and for guiding me in every decisions that I am making (parang tatay na kita kuya!hehe) / At sa madami-dami dami pang ibang mga blessings na binigay saken ni Papa God. :). I will bring back the glory to you :)

Life

2009-06-21T13:29:00.000+04:00

Life isn’t about keeping score.
It’s not about how many friends you have
Or how accepted you are.

Not about if you have plans
this weekend or if you’re alone.
It isn’t about who you’re dating,
who you used to date,
how many people you’ve dated,
or if you haven’t been
with anyone at all

It isn’t about who you have kissed.
It’s not about sex.
It isn’t about who your family is
or how much money they have.
Or what kind of car you drive.
Or where you are sent to school.

It’s not about how beautiful
or ugly you are.
Or what clothes you wear,
what shoes you have on,
or what kind of music you listen to.

It’s not about if your hair is blonde,
red, black, or brown.
Or if your skin is too light or too dark.
Not about what grades you get,
how smart you are,
how smart everybody else thinks you are,
or how smart standardized tests say you are.

It’s not about what clubs you’re in
or how good you are at "your" sport.
It’s not about representing your whole being
on a piece of paper and seeing who will "accept"
the written you.

LIFE JUST ISN’T!

But, life is about who you love
and who you hurt.
It’s about who you make happy
or unhappy purposefully.

It’s about keeping or betraying trust.
It’s about friendship, used
as a sanctity or a weapon.
It’s about what you say and mean,
maybe hurtful, maybe heartening.

About starting rumors and
contributing to petty gossip.
It’s about what judgments you pass and why.
And who your judgments are spread to.

It’s about who you’ve ignored
with full control and intention.
It’s about jealousy, fear,
ignorance, and revenge.
It’s about carrying inner hate and love,
letting it grow, and spreading it.

But most of all, it’s about using your life
to touch or poison other people’s
hearts in such a way that could
have never occurred alone.
Only you choose the way
those hearts are affected,
and those choices are
what life’s all about.

---> Repost galing sa aking FS blog. :)

Nasaan ako kahapon?

2009-06-20T14:45:00.006+04:00

7am ang calltime. Pero gaya ng nakasanayan ko, 7am ako gumising at nakarating sa simbahan ng 7:40am. Ayus lang. Alam kong di sila magsisimula ng kulang ang kanilang "sopraning" (ang yabang !hahaha).

At oo, maigsi na ulit ang buhok ko. Summer na kase, at naiirita ko ng suklay ober hir and there. Haha. Tignan nyo pa tong sunod para makita nyo yung mga nagmumura kong pimpols. Haha...

Yan ang mga sopranings. Pero ang orig na katandem ko eh yang naka-green. For better or for worse. Till 8th note and half note do we part kami nyan ni Jhandy. Haha. At syempre kasama namin yung malulusog na mga iba pang members. Si Sheryl at Luna (sayang Yanah wala ka dito, oks na sana). Hehe.

-------------------------------->
Ang mga group pictures! (Yung mga kapeysbuk ko, eto rin yung mga yun!heheh...)

At dahil nagpakamatay ako sa pagpapaalipin sa kanila kahapon (joke), hinayaan nila kong wag magpakita sa kanila sa byernes! Yeay! QT naman namin ni B1...:), we will invade Dubayerzzz Azel and Jee! :D

My kind of guy

2009-06-20T10:14:00.006+04:00

Loves to joke
Can sing well
Can write good poems and stories
Has a wide knowledge of relevant things around him
Has a good sense of humor
A good disciplinarian.
A responsible person
A loving person
Very humble and generous
A person full of pride and dignity

Loves his mom despite of their many arguments
loves his sister despite their differences

loves my mom
loves my siblings
A hardworking person
A friend
A husband
and a father

I'm so proud of you Papa! May Papa God continue to bless you and guide you in your everyday work. May you continue being the person that you are right now. Looking forward to see you soon! Happy father's day! :)

Lab 101

2009-06-18T13:03:00.004+04:00

Good things comes to those who wait....

Antayteld

2009-06-17T13:24:00.005+04:00

Matagal ko na ring kinalimutan ang malayang buhay. Ang buhay na pwedeng makisalamuha sa ibang tao sa labas ng bakuran ng aming tahanan. Minahal ko ang mga libro at awitin sa aking MP4. Sinubaybayan ko ang mga pelikula sa telebisyon (naka-cable kame..haha). Naadik ako sa net at naadik sa kung anu-anong online games. Naadik ako sa tulog kaya ang naging epekto ay kabaligtaran ngayong panahon na "focus" ako sa aking career. Kinalimutan ko ang aking edad at inisip ang bawat isang obligasyon na natutunan ko nang tanggapin sa paglipas ng mga araw.

Kahapon naaalala ko pa kung paano ko iniyakan ang plane ticket at visa na hawak ko nang mapadala iyon ng tita ko mula dito sa Dubai. Naalala ko kung paano ko ninais na itapon at paliparin yun para lamang hindi matuloy ang aking pag-alis. Kung gaano kasakit saken na iwan ang mga mahal ko sa buhay para makipagsapalaran sa ibang bansa kung saan wala akong kakilala ni isa, at kinakailangang magsalita ng lenggwaheng nagpapadugo ng ilong ko, ang inggles.

Sa paglipas ng mga araw at buwan. Natuto akong mag-adapt sa buhay UAE. Matulog ng limang oras sa isang araw. Magpuyat ng akala mo wala nang bukas, maglasing, umiyak mag-isa at tumawa ng mag-isa (walang halong biro nagawa ko yan). Sumali sa kulto upang kahit papaano ay magkaroon ng direksyon.

Nakakilala ng madaming tao. Nalibang. Inantok. Tinamad at Nalungkot na ako ng maraming beses sa buhay OFW ko. Madami nang nagtanong saken kung gusto ko na bang magbakasyon. Ang sagot ko ay "hindi". Nakakatawa, nakakagulat alam ko.

Pero alam mo ba kung bakit ayokong magbakasyon?

Dahil natatakot akong iwan silang muli pag oras na para bumalik dito sa UAE.
Natatakot akong maulit muli ang hirap ng kalooban na pinagdaanan ko ilang araw makalipas kong dumating dito.
Natatakot akong masanay at maging masaya ulit sa piling nila.
Natatakot akong umuwi dahil baka mawala ang trabaho ko pagbalik ko.
Natatakot akong masanay sa mga bagay na bahagya ko nang winaglit sa isipan ko para hindi ako malungkot.
Natatakot akong muling bumalik upang makumpleto ang pamilyang minsang sinira ko.

At higit sa lahat...

natatakot akong maging malungkot muli.....

(HINDI ko toh entry sa PEBA!!!!nyahaha)

Grow old with yah ^^,

2009-06-15T14:40:00.000+04:00

I wanna make you smile whenever youre sad
Carry you around when your arthritis is bad
All I wanna do is grow old with you

Ill get your medicine when your tummy aches
Build you a fire if the furnace breaks
Oh it could be so nice, growing old with you

Ill miss you
Ill kiss you
Give you my coat when you are cold

Ill need you
Ill feed you
Even let ya hold the remote control

So let me do the dishes in our kitchen sink
Put you to bed if youve had too much to drink
I could be the man who grows old with you
I wanna grow old with you

12

2009-06-13T12:30:00.003+04:00

hindi ako maganda
Hindi ako perpekto
Hindi ako matalino
lalung hindi ako talentado.

Hindi ako mabait
ako eh wanport na lukaret,
Marami akong kakulangan
Pero lahat ng yun, iyong pinunan.

Korni lang..:D Wala ehh..yan lang naiisip ko. Tsktsk. Wag na kayong pumalag. hehe.

Maybe, just maybe....

2009-06-11T16:04:00.000+04:00

We will walk hand in hand
Tell each other those dreams that we had
Seeing clearly how time swiftly passed
Things had happened not as planned.

You've always been there for me
The many heartbreaks i had been
The many jokes that we put ourselves in
And I realized suddenly, this little feeling.

I started to picture myself with you
how good it is to talk to you
how happy i am when i am with you
how lucky i am to know you.

And then maybe,
just maybe i think....
Will it be ok if i'll tell you?
that I'm starting to fall in love with you?

Taking Chances ^^,

2009-06-09T10:36:00.003+04:00

Nakakatawa how one falls in love then falls out of it...
It's funny rin how one would die looking for it, while one would just let it die...
It's ridiculous how each and everyone of us is very much affected by love...
And it's a wonder how everyone lives because of LOVE...

Well, here is a story...

In a dream, GOD told me, that I could pick up any man I like from His field. BUT I have to choose only one.Once na nakapili na ako, I have to raise my hand as a signal that I finally found him, then go back to GOD for praise. But NO!!! May isa pang kondisyon:

-- I could never turn back.

Once nalampasan ko, I should move on. So sabi ko, GOD surely won't give me rotten crops of men.

I have been a good daughter and I deserve to be with a good man.

I was confident I'll get the best pick.

So my journey began. As I went through the field, nakita ko ang iba't ibang klase ng lalake.

Some were tempting me to pick them up. And some were indeed tempting to pick up.

Pero sabi ko, baka may mas gwapo, mas mabait, mas responsible, mas matalino, mas masipag, mas mahal ako sa dulo ng field na ito.

So I let go. Once. Twice. Thrice. I believed fervently that in the end of the field is my prince, waiting for me with open arms.

Then I saw a man. He looked at me straight in the eye and blew a kiss.

Our gazes met and I don't know why, pero there was something in him that longed for.

I felt as if something was drawing me to him.

Pero di pwede. I have to make it to the end of the field.

Baka sabihin ni God, atat ako chaka wala akong patience.

Naisip ko..If habang lumalayo ako, nakakakita ako ng ganitong klase ng lalake,

baka as I move further eh may mas hihigit pa sa kanya.

Until, I reached the end of the field. And wala akong nakita!!! Oh Jeez.........

GOD asked me, "Di ba napakakulit mo, araw-araw na ginawa ng Diyos...( ay, ako pala yun...)

eh nagdadasal ka na magkaroon ng perfect partner in life,

bakit ngayon wala kang dala?

My crops are all fresh and good.

There is nothing there not ready and good for picking."

I answered, "I thought I would see someone at the end of the field.

Eh dyuskupo, wala na pala.. dismayado lang ako.

I thought that each step I took brought me closer to perfection

when infact, each step brought me closer to nothingness.

I remembered that man who was looking at me.

I know he's the one but I let him go,

believing na there's someone better at the end of the field. Oh, darn it!"

God said, "I'm sorry my child, but I have given you enough time to choose.

You should face reality and its consequences."

With my head bowed down I said, "I'm sorry...

Sorry I wasn't brave enough to raise my hand in the middle of the field and commit myself to someone.

I was not ready to face the challenges of life with someone I thought was of lesser value than me...I'm sorry."

Nagising akong umiiyak, saying sorry to GOD and feeling sorry for my self and my life.

Then I realized that GOD is giving me another chance to choose but not in His field but in the field of uncertainty.

Now, I'm thinking about that man in the field, the man I felt was for me,

wondering what might have been if I raised my hand the moment I saw him.

Then………

What is the meaning of all my hardship to be successful and wealthy?

I may become the most powerful and successful person on earth

but if I don't have that someone whom will I share my love and

happiness with, then it will not be worth anything.

Para sa ating lahat 'to.

Think about it.

We are not getting any younger.

Explore GOD's field.

I'm sure nanjan lang sha sa tabi-tabi. Maaring in the beginning, in the middle or in the end.

It's for you to find out.

But most importantly, it's for you to choose.

It's a part of the whole concept of love.

It's a risk you have to take, a decision you have to make.

And once you have decided on it, there's no turning back.

Bear in mind that with this comes the courage to raise your hand and declare that you've found your match,

whether you're at the beginning, in the middle or at the end of your journey.

Or else, you'll regret it. At ang huling phase ng lahat ng yan eh ito lang --

once you've raised your hand, go back to God and thank Him. Thank God.

In short, maging kuntento ka sa napili mo.

Ikaw naman ang pumili nyan eh...

Love her/him with all your heart.

Be sincere and true to your feelings.

Don' fool around, baka in the end pagsisihan mo, you'll realize his/her worth pag wala na sya sayo...

All He did was to give you options.

And since He gave you that privilege,

consider it a blessing...

(*_*)

SampipoL

2009-06-08T12:31:00.002+04:00

"Sampipol", salitang ginagamit para irelate ang ibang taong hindi mo kilala, hindi mo alam ang pangalan, hindi mo kaanu-ano, wala kang pakielam, hindi mo pa nakikita, hindi mo pa lubos na kilala at kung anu-ano pang pwedeng i-associate sa "Some" (random)

"Sampipol", random people na nakakausap mo, nag-uusap tungkol sayo, at nagkakagulo ng tungkol sayo..wahahah. Pwede rin namang ibang taong madaming angal sa buhay pero ni hindi maipakita ang muka at pangalan nila sa blog nila! Sampipol din yun! Madami syang alam, madaming problema sa mundo, sa buhay niya, pero siguro muka nya problema niya kaya hindi nya maipakita ang muka nya! (bad bad na naman..haha).

"Sampipol" ginagamit ng mga pana para itawag sa mga hindi nila kakilalang mga patan (pakistani) na nilalait nila ng bonggang bongga. Wala nga lang silang ideya na sila rin naman ay nilalait ng mga pakistani pag nakatalikod sila at tinatawag ding "sampipol (with smelly odor)" nyahahha.

"Sampipol" a few random people na naiisip mo pag may nakikita kang nakakaiyak, nakakatuwa, at nakakainis na mga pangyayari sa paligid. Sasabihin mo, "Ay oh, parang Sampipol lang ober there ohh". haha.

"Sampipol" tawag mo sa mga nanligaw sayo nung hayskul ka na hindi mo na maalala ang pangalan kaya nung biglang nag-message sayo sa Friendster, binanatan mo ng reply na "sino po sila?, sampipol ka ba?uhugin ka pa nun ahh..hehehe.

"Sampipol" tawag ng nanay ko sa mga batang naligaw ng landas at umakyat ng ligaw sa aming kubo kahit na wala ako dun. Kausap ko sya kanina, ganito ang banat nya :" jen, may nagpunta dito, sampipol lang, hinahanap ka, bakit daw di ka nagpaalam sakanya". Haha.. adik!

--Paumanhin kung mas malabnaw pa po sa evaporated milk ang takbo ng kwento nitong entry na toh! Wala pa kong matinong naitutulog dahil abala ako sa paggawa ng wala. Hehehe...

Why I'm still single

2009-06-06T11:44:00.003+04:00

Nagtaka ka ba sa taytel na nakita mo sa sidebar mo? Oo, yan nga ang taytel ko. Yan ang naiisip ko ng bonggang-bongga nitong mga nakaraang linggo, araw, oras, minuto, at segundo. Lumabnaw ang utak ko dahil masyado akong abala sa pagpapakabusy sa buhay ko. Wala rin akong matinong naitutulog dahil sadyang madamot ang panahon (na bigyan ako ng malalim at matinong tulog). Sya sya, tignan mo na lang ang malagim na listahan ng mga bagay ng dahilanes ko sa buhay kung bakit hanggang ngayon eh single blessedness ako. (Amputek, amoy bitterness na naman!nyahaha)....

1. Masyado na kong nasanay na mamuhay ng single. Wala kang itetext ng minu-minuto, wala kang aalagaan, walang alalahanin, walang kaaway, wala kang tatawagan, wala kang bebeybihin, wala kang kunsumisyon!!!!!(ilang im-paktors lang yan, di ko na iiisa-isahin ang mga bagay na nasa isip ko dahil baka maTO kayo ng bonnga saken at wag nang bumalik dito sa bahay ko!hahaha)

2. Ayoko ng istorbo sa buhay ko. Malinaw na malinaw. Ayoko ng epal na tatawag para lang tanungin kung anung kinain ko, kung tumae na ba (joke), at kung busy o tulog na ba ko. Common sense..anak ng..hehe

3. Tomboy daw ako sabi nung kaibigan ko! Masakit man sa loob ko, madalas eh binabato sken ng mga kaibigan ko itong reason na to. Na kaya daw walang lumalapit saken para (you know na) eh dahil akala nila mas lalaki pa ko sa kanila, which is true. Haha.

4. Hindi ako mahilig makipag-flirt. Inaasar ako ng mga tao sa paligid na lumalandi na daw ako. Tsktsk. Salamat sa pagpapa-alala at pagpuna, pero minsanan lang ako kung kumembot ng bongga, nyahahah, natyempuhan mo lang ako ngayon.

5. Moody ako. Madami akong problema sa sarili ko kaya medyo sarado ang utak ko sa commitment nitong mga nakaraang panahon.

6. Takot ako sa commitment! Natatakot akong seryosohin ng bongga ng magiging bf ko (ip eber) dahil hindi pa ko ready na maging hawswayp!..omaygas!hehe..

7. Strong daw ang personality ko! At dahil jan, natatakot ang mga langgam na lumapit saken. Dahil isa't kalahating pambabalahura lang ang inaabot nila. (Mahangin na ba?haha)

8. Pa-cute lang ako. At hindi dahil kinukulit ko ng minu-minuto ang isang tao, aylaykhimna. Hehe. Minsan, its exactly the opposite.

9. Insensitive ako. Kahit inihahain na ng bonggang bonnga ni guy ang sarili nya saken, pag hindi ko talaga sya feel, deadma ang lola mo! Wahaha.

10. In denial ako. Minsan, or madalas, mahal ko na yung isang tao, denial pa din ako. Kaya kadalasan, nauunahan ako ng salitang "INIP" bago ko marealize ang mga bagay-bagay.

11. Mataray ako. Mas matangkad pa sken ang katarayan na taglay ko. Kaya move over Miriam! Wag mo kong babanggain dahil ayokong makipag-away dito. Haha.

12. Tamad ako. Tamad ako maginvest ng oras, ng pera, at ng kwento. Kaya kung binibigay ko sayo ang alinman dito. Hmmm...nyahaha...

13. Demanding ako. Hindi ako marunong makuntento, period walang erase. Demanding ako sa lahat ng bagay. Parang sirang tamagochi lang eh nho. Nyahaha..

14. Authistic ako. At dahil jan, bibihirang tao lang ang nakakaunawa saken.

15. Matakaw ako. Nakakaturn off yan sa babae alam ko. Wag ka nang pumalag. Just deal with it. Hehe.

16. Immature ako. Hindi ko na siguro kelangan ng paliwanag. All my posts will explain it for me. Nyahaha.

Ayan ang mga kalokohan na naisip ko kaya hindi pa ako binibiyayaan ng makukulit ng bonggang bongga. Hehe. Smile pipol :D

Kailangan pa ba?

2009-06-04T15:52:00.000+04:00

Baluktot ang paniniwala ko sa buhay. Oo, kaya nga andito ako sa ibang bansa. Baluktot ako mag-isip. Adik ako, masamang tao, masamang impluwensya sa ibang tao at walang maidudulot na kabutihan sa sambayanan. Isa akong drop out, isa akong tambay. Hindi ako propesyonal na akawntant o inhinyero kaya sinipa ako ng mga magulang ko patungo dito...

Ngunit.........

Sa kabila ng mga pagkukulang ko sa buhay. Marunong akong magmahal at rumespeto ng opinyon ng iba. Kapag hindi ko ito nagustuhan, tahimik lang ako. Pag hindi ko alam ang nangyayari, nagtatanong ako. Pag alam kong may nangangamoy na away, hindi ako kailanman nagiging dahilan upang maging instrumento para magpatuloy pa ang bangayan sa paligid ligid. Hindi ako balimbing, hindi ako sakim. Hindi ako uhaw sa atensyon ng iba. Hindi ko kailanman ninais na gawing kasangkapan ang iba upang ako ay mapansin ng karamihan. Kuntento ako sa maliit kong mundo. Walang away, walang gulo. Welkam ang lahat ng opinyon.

Andito ako para sa PERA,ngunit hindi lang dun nagtatapos ang lahat. Nandito rin ako para sa aking pamilya, para sa kanilang mga pangarap. Nandito ako dahil may dahilan. Nandito ako upang ako ay may matutuhan. Nandito ako hindi para sa pipitsuging Tsokolate. Nandito ako dahil sa pagmamahal ko sa aking pamilya. Nandito ako dahil ginusto ko ito. Nandito ako hindi dahil gusto kong maconsider ng pamahalaan na bayani. Nandito ako dahil sa PAGMAMAHAL at RESPETO ko sa aking pamilya. Dahil marunong akong rumespeto sa damdamin at prinsipyo ng iba.

Ngayon sabihin mo?

Kailangan pa ba na paulit-ulit isa-isahin lahat yan?

Tukmol IV

2009-06-02T08:38:00.002+04:00

Wag ka masyado mag-expect.Wala kayong commitment.
Pwede ka magselos, pwede ka magtampo pero hindi ka pwedeng magalit.
Pwedeng makipagdate sa iba, wag ng magpapaalam.
Pwede mo syang lambingin. Pwedeng yakapin…
At pag nalaman mong may bf/gf na sya,
Pwede ka umiyak. Pwede ka masaktan,
Pero hindi mo sya pwedeng sumbatan dahil wala kang karapatan;
Dahil ang M.U. ay isang MAGULONG USAPAN.--Bob Ong

The Art of letting go

2009-06-01T08:06:00.004+04:00

It’s over. He’s gone.

Why do we have to part while
the love is still there?
Why do we have to suffer?
Why do we have to cry when
somebody bids goodbye?
Why do beginnings have an end?
Why do we have to meet
only to lose in the end?

There are questions left unanswered,
words left unsaid, letters left unread,
poems left undone, songs left unsung,
love left unexpressed,
promises left unfulfilled.

In a relationship,
one of the hardest things to do
is saying goodbye and letting go.
It is as hard as breaking a crystal
because you’ll never know when you
will be able to pick up the pieces again.
More often than not, they who go,
feel not the pain of parting:
it is they who stay behind that suffer,
because they are left
with memories of a love
that was meant to be,
a love that was.

At the beginning and at the end
of a relationship,
we are embarrassed to find ourselves alone.
Unfair as it may seem,
but that’s the way love goes.
That’s the drama, the bittersweet
and the risk of falling in love.
After all, nothing is constant but change.
Everything will eventually come to its end
without us knowing when,
without us knowing how,
without us even knowing why.
And we must forget not because we have to
but because we have to.

In letting go, sorrows come
not as a single spy but in batallion.
It seems that everywhere you go,
everything you do,
every song you hear,
every turn of your head,
every move of your body,
every beat of your heart,
every blink of your eye and every breath
you take always reminds you of him.
It’s like a stab of a knife,
a torture in the night.
Funny how the whole world
becomes depopulated
when only one person is missing.
Just imagine,
there are billion people on earth
and yet it seems you feel lonely
and empty without the other.

I don’t know if it’s worth calling an art,
but letting go entails
special skills sparkled
with a considerable space and time.
Time heals all wounds but it takes
a little push on our part.
Acceptance plays a part.
Not all love stories end with
"…and they live happily ever after."

Sometimes we have to part because of
circumstances beyond our control.
We have to suffer if it would
mean happiness for others.
We have to cry to
temporarily let go of the pains.
Every beginning has its end
like every dawn has its dusk.
It’s something we can’t control,
something we had to live up.

It’s over.
He’s gone. But life has to go on.
Goodbye doesn’t always mean forever.
There will always be a place and time
where questions will be answered,
words will be spoken,
letters will be read,
poems will be recited in the night,
songs will be sung in harmony,
love will be expressed in solitude and
promises will be fulfilled.
Somewhere. Somehow. Someday.

----isa po itong repost mula sa aking blog sa FS. Sinulat ko sya noong june 2006 after my ex BF broke up with me. Wala lang, i just want to share with you..:D

Retreat..

2009-05-30T07:58:00.004+04:00

Isang special retreat ang idinaos kahapon. Isang retreat na ayuko sanang puntahan nung mga panahon na inaanounce pa lamang ito sa amin. Duwag kasi ako, takot akong maisampal nila sa muka ko ang katotohanan, takot akong malaman na talaga nga namang nagmamaang-maangan lang ako sa tunay kong sitwasyon at nararamdaman....

At napagtanto kong..."IN DENIAL" nga ako, sa ilang aspeto ng buhay ko.....

Late kaming dumating sa venue. Ang usapan ay 8am pero nakarating kami ng 10am dahil na rin kamag-anak ni Pong pagong yung drayber ng aming busella. Hindi naman ako umangal, dahil sa haba ng binyahe namin, natulog talaga ko dahil gumawa pa ko ng kalokohan nung hwebes ng gabi. Pagdating doon ay nagsisimula na ang retreat. Masaya pa ko nung una (although masaya naman ako all throughout the event,) dahil nakasama ko ulit ang mga matagal ko nang hindi nakikitang mga kaibigan...

--------------------->
Marami akong agam-agam na namamahay sa aking puso at isipan. Mga bagay na ako at ako lamang ang sadyang nakakaalam pero pilit kong itinatanggi. Ang dahilan---"pagiging makasarili". May mga pangyayari sa nakaraan at kasalukuyan na pilit kong hindi pinapansin dahil ayoko ng "kumplikasyon". Ayokong masaktan at makasakit. Ayokong magkagusto at magustuhan. Dumating na rin sa punto na ayokong magmahal at mahalin. Dahil masyado na kong nasanay na mamuhay mag-isa, at takot na akong masaktan....

Hindi ako fanatic ng aking kulto. Nananalig at nirerespeto ko si Papa God sa sarili kong paraan. Hindi OA, hindi rin naman kulang. Sapat lang na natutugunan ko ang mga obligasyon ko sa kanya at sa aking kulto. Nawawala at lumiliban ako kung kelan ko gustuhin. Umiiwas at nagpapalusot ako gamit ang aking husay sa paggawa ng kwento (na nakakakumbinsi naman sa aking lider). Ilang mga bagay na sadyang sumampal sa muka ko kahapon...

Napagtanto ko din na iniisantabi ko lamang lahat ng hapdi at sakit na nararamdaman ko dahil hindi ako gusto ng isang nagustuhan ko sa kulto. Inakap ako ng mahigpit ng kanyang kasalukuyang napupusuan at ibinulong sa akin ang mga salitang "Babe, im sorry..", na syang nagpakawala sa mga emosyon na pilit kong pinipigilan simula pa nung araw na aminin niya sa akin ang lahat.....

------------------------>
Ngayon, alam ko na ang purpose kung bakit napilit ko ang sarili kong magpunta dun. Ngayon ay malinaw na sa akin ang lahat. Ngayon ay alam ko na kung saan ako magpo-focus sa aking munting plano sa buhay....:)

If you will learn to forgive yourself, you will learn to MOVE FORWARD,only then you will learn to fully appreciate the miracle of LOVE..."

bEeseeee...

2009-05-28T07:45:00.004+04:00

Pansamantagal muna akong mawawala sa inyong attendance sheet dahil nagpatong-patong ang mga kalokohang sinalihan ko. Magbabalik ako matapos ang kaunting panahon at sinisiguro ko na hindi ako naghahanap ng "gandam speys" sa pagkakataong ito--dahil close boooooookkkkk na po yun :D. Kinakailangan ko lang muling maging hands-on alalay sa aking mga kamiyembro dahil ako eh matagal-tagal din naman nilang hindi nakapiling at nakaututang dila.

Sa mga mahal kong kaberkz.. See you soon. Babalitaan ko kayo ng aking mga kalokohan sa aking pagbabalik mula sa bakasyones dito sa totoong mundo. At tatapusin ko nga din pala yung entry ko sa PEBA. yeay! hehe..:D

Ang pag-alis ng isang tao ay parang bola ng pingpong. Pag hinagis mo sa pader, babalik at babalik din. Para din akong ganun, pero hindi ako mukang pingpong ball..--corny

Boss busaboss

2009-05-25T14:29:00.009+04:00

Iba ang walang ginagawa, sa gumagawa ng wala..--Bob Ong

Yan ang munting mensahe ko sa pinaka the-best na amo sa mundo!

Ang amo kong:

- Sobrang bango ng hininga at ng kili-kili, lalu na sa panahong ito!
- Ubod ng sipag---sipag mag-utos ng mga bagay na sya "na" dapat ang gumagawa.
- Ubod ng bait! dahil kahit sigawan ko sya at murahin, keri lang sya, steady lang at composed. Anyways, tagalog ang pagmumura ko kaya hindi sya umaalma.
- Hindi marunong gumamit ng excel! Tatawagin niya pa ko para lang maglagay ng BASIC formula sa kanyang spreadsheet!
- Hindi marunong magsave ng document as PDF, (minsan iniisip ko kung pano sya napunta sa opisina ehh..grrrrr..muntikan na xa kainin ni Pareng Adobe sa pinagagagawa niyang kalokohan sa laptop niya.)
- Hindi marunong magdesisyon ng mga bagay-bagay sa sarili niya! Kelangan tanungin pa saken, at ang pinakamahalaga sa lahat....
- Pag pumapalpak sya, (na madalas ay nangyayari, damay ako! damay ako sa parusa!..dahil hindi daw ako sumusuporta sa kanya!)...

O diba? the best amo ito! Nyahahaha.....

Kwentong Kamote

2009-05-23T19:48:00.002+04:00

Sa isang maliit na paaralan sa Pasay......

Dahan-dahan niya kong nilapitan, sabay hinawakan niya ko sa aking batok. Hinuli niya akong parang kuting....Kahit si Lupin hindi na makakaigting....

Nadoble pa ang kasalanan ko ng marinig niya kong sinasabi ng marahan ang mga salitang ito..."Pitumpu't puting tupa, pitumpu't puting tupa...blah blah.."..Inakusahan niya kong nagmumura. Kinuha niya ang papel na hawak ko at tinignan kung nagsusulat nga ba ako ng pinapagawa niya sa pisara. Nakita niya akong nagsusulat pa lamang ng pangalan ko--Nagalit sya....Sapagkat ibinigay niya ang seatwork, humigit-kumulang isang kalahating oras na ang lumipas. (Eh ako naman ehh naghihintay lang ng recess, kaya ganun)

Sumigaw siya sa harapan ng klase at nagmamaganda niyang isinigaw ang nagmamaganda kong apelyido. Yumuko ako, nagdasal sa lahat ng kilala kong santo, at unang-una kong binanggit ang pangalan ng nanay ko---"Mama.."

"Jen------, anung mama ang sinasabi mo jan, magpunta ka dito sa harap ng klase!"
"Eh kung ipapatawag nyo po ang Mama ko, magagalit yun sa'yo!"

Nagbagong anyo si titser at naging kalmado, sinundo niya ako sa aking upuan. Maya-maya pa ay nakita ko na lamang ang aking sarili na nasa harapan na ng klase..Dala-dala ang plakard na may nakasulat na : "Wag nyo kong tularan....hindi na ko mag-iingay sa klase.." Pinalibot nya lang naman ako sa buong campus ng eskwelahan na yun. Hindi ko na babanggitin kung sang eskwelahan yun sa Pasay at malalaman nyo pa kung ilang mga batang uhugin at madaming kuto sa ulo ang nagpyesta sa pagngalngal ko habang rumarampa ako sa kanilang mga klase...

Grade two ako ng nangyari yan. Humigit kumulang labinlimang taon na ang nakalipas, pero hindi ko makalimutan yang pangyayaring yan--siguro eh jan nag-ugat ang aking mga "embarassing moments list"...

---------------------------->
Irecite mo ng pabaligtad ang "Lupang hinirang!"..
Huh? ayuko nga...

Ako ang titser, hindi ikaw, "you're wrong"
Yeah right..bawal babuyin ang Lupang Hinirang sir!, Gusto mo yung paboritong kanta mo na lang, kakantahin ko--kahit baligtarin pa naten patiwarik...(nagtawanan ang buong klase)..

Ano, anong nakakatawa sa sinabi netong si Ms...*insert my surname here*(kibit balikat sabay harap saken---dahil sa ginawa mo..70 ka sa recitation...
Huwaaattttt????? Sir, bading ka ba? parang mainit kasi ang dugo mo saken ehh..

Anak ng *&%^$, 70 ka na nga malakas pa din ang loob mo?
Oo naman poh!..60 ang bagsak diba?..Tenk yu po sa grade...:D

Dahil sa ginawa kong yan, nakaranas ako ng 75 na grade sa PE. Akalain mo yun,75--ang hindi matanggap ng nanay ko, mag la-line of 7 lang daw, PE pa..hehe..Dinamay niya pa yung grades ko sa Music chaka Arts. walangyang panot!..Hehe...

---Wala po akong matinong maisip. Wala rin kasi akong isip ngayon. Medyo naaaning po kasi ako sa mga pangyayari sa tabi-tabi.. Pls bear with me..Haha...

For one more day...

2009-05-22T18:11:00.002+04:00

Just wanna share with you these memorable quotes na tumama ng bongga saken while I was reading "For one more day" by Mitch Albom...

Have you ever lost someone you love and wanted one more conversation, one more chance to make up for the time when you thought they would be here forever?

When you're rotten about yourself, you become rotten to everyone else, even for those you love...
Children forget that sometimes, they think of themselves as a burden instead of a wish granrted..
When someone is in your heart, they're never truly gone. They can come back to you, even at unlikely times....

Wag kang atat!!!!!

2009-05-20T19:56:00.002+04:00

Ngayon naiintindihan ko na kung bakit sinasabi ng nanay ko na "masama ang maging atat"...

...Pag nagmamadali ka kasi, hindi mo mapapansin ang tunay na kagandahan na meron sa paligid mo.

...Pag nagmamadali ka kasi, hindi mo mapapahalagahan ang mga bagay na mahalaga pala kesa sa inaakala mo.

...Pag nagmamadali ka kasi, marami ang pagkakataon, na nadadapa at natatapilok ka sa maling tao.

...Pag nagmamadali ka kasi, hindi mo malalaman ang bawat isang aral na nakapaloob sa isang sitwasyon o problema na dumarating sa buhay mo.

...Pag nagmamadali ka kasi, maiiwanan mo ang mga bagay na dapat sana ay binaon mo para naging malakas at matatag ka sa pagharap ng buhay mo.

...Pag nagmamadali ka kasi, mas malaki ang tendency na magkamali ka at bibihira ang pagkakataon na pwede mong baguhin ang mga pagkakamaling ito. Kadalasan, nauuwi na lang sa PAGSISISI ang lahat.